.jpg)
Η απόφαση για την ίδρυση του Κέντρου Καινοτομίας στην Πέλλα δεν είναι μια διοικητική πράξη. Είναι μια βαθιά ανθρώπινη επιλογή με αποτύπωμα στο παρόν και κυρίως στο μέλλον ενός ολόκληρου τόπου.
Όταν ένας άνθρωπος της εκπαίδευσης, όπως ο Αλέξανδρος Κόπτσης, καλείται να επιλέξει ανάμεσα σε ισχυρές υποψηφιότητες και τελικά στρέφει το βλέμμα του στην Πέλλα, δεν αξιολογεί απλώς φακέλους αλλά βλέπει ανθρώπους, παιδιά και προοπτικές.
Αναρωτηθήκατε ποτέ πόσο καλό κάνει αυτή η απόφαση στους κατοίκους; Η απάντηση δεν μετριέται μόνο σε αριθμούς αν και οι αριθμοί είναι εντυπωσιακοί. Δυο χιλιάδες τριακόσια σχολεία, 32.000 εκπαιδευτικοί, 230.000 μαθητές.
Το πραγματικό όμως όφελος είναι πιο βαθύ. Είναι η στιγμή που ένα παιδί από την Πέλλα δεν θα χρειαστεί να φύγει για να «δει το μέλλον», γιατί το μέλλον θα έρθει σε αυτό. Είναι η υπερηφάνεια ενός γονιού που βλέπει τον τόπο του να αποκτά αξία και ρόλο. Είναι η ανάγκη για την αναγέννηση μιας περιοχής που κουβαλά ιστορία αιώνων και τώρα συνδέεται με την καινοτομία. Η Πέλλα δεν γίνεται απλώς ένας εκπαιδευτικός κόμβος αλλά ένα σημείο αναφοράς. Και αυτό αλλάζει την ψυχολογία των κατοίκων και από την αίσθηση της περιφρόνησης, και σήμερα της περιφέρειας, περνούν στην αίσθηση του κέντρου.
Γιατί όμως πρέπει να λέμε «μπράβο και «ευχαριστώ»; Στην καθημερινότητα συχνά θεωρούμε τις αποφάσεις δεδομένες. Δεν είναι όμως έτσι. Πίσω από κάθε τέτοια επιλογή υπάρχει η ευθύνη το ρίσκο και η πίστη. Το «μπράβο» δεν είναι απλώς μια λέξη αλλά μια αναγνώριση και το «ευχαριστώ» γίνεται δύναμη για να συνεχίσουν. Οι άνθρωποι της εκπαίδευσης δεν λειτουργούν με χειροκροτήματα, αλλά τα χρειάζονται. Γιατί τους θυμίζουν ότι η κοινωνία βλέπει, καταλαβαίνει και εκτιμά. Και ίσως αυτό είναι το πιο σημαντικό να μάθουμε να αναγνωρίζουμε αυτούς που χτίζουν σιωπηλά το αύριο.
΄Αραγες σκεφτήκατε ποτέ ποια μπορεί να είναι τα συναισθήματα ενός ανθρώπου για την Πέλλα; Πίσω από την απόφαση του Αλέξανδρου Κόπτση κρύβεται κάτι περισσότερο από αξιολόγηση. Κρύβεται μια εσωτερική βεβαιότητα ότι η Πέλλα αξίζει. Ότι αυτός ο τόπος μπορεί να συνδυάσει- όπως είπε και ο ίδιος- γνώση, επιστήμη, έρευνα και πολιτισμό. Και πίσω από μια τέτοια επιλογή υπάρχει συγκίνηση. Γιατί δεν επενδύεις απλώς σε ένα έργο αλλά σε ανθρώπους που δεν γνωρίζεις ακόμη. Υπάρχει ευθύνη, γιατί γνωρίζεις ότι μια τέτοια απόφαση μπορεί να αλλάξει ζωές. Και υπάρχει και μια σιωπηλή ελπίδα, να δικαιωθεί αυτή η επιλογή μέσα από τα χαμόγελα των παιδιών που θα περάσουν από αυτό το Κέντρο. Ίσως τελικά το μεγαλύτερο κέρδος δεν είναι μόνο το Κέντρο Καινοτομίας. Είναι ότι μέσα από τέτοιες αποφάσεις ξαναμαθαίνουμε κάτι βασικό. Ότι οι τόποι αλλάζουν όταν κάποιοι άνθρωποι πιστεύουν σε αυτούς. Και εδώ μπαίνει το μεγάλο δίλημμα.
του Γιώργου Ροδάκογλου
Αναρωτηθήκατε ποτέ πόσο καλό κάνει αυτή η απόφαση στους κατοίκους; Η απάντηση δεν μετριέται μόνο σε αριθμούς αν και οι αριθμοί είναι εντυπωσιακοί. Δυο χιλιάδες τριακόσια σχολεία, 32.000 εκπαιδευτικοί, 230.000 μαθητές.
Το πραγματικό όμως όφελος είναι πιο βαθύ. Είναι η στιγμή που ένα παιδί από την Πέλλα δεν θα χρειαστεί να φύγει για να «δει το μέλλον», γιατί το μέλλον θα έρθει σε αυτό. Είναι η υπερηφάνεια ενός γονιού που βλέπει τον τόπο του να αποκτά αξία και ρόλο. Είναι η ανάγκη για την αναγέννηση μιας περιοχής που κουβαλά ιστορία αιώνων και τώρα συνδέεται με την καινοτομία. Η Πέλλα δεν γίνεται απλώς ένας εκπαιδευτικός κόμβος αλλά ένα σημείο αναφοράς. Και αυτό αλλάζει την ψυχολογία των κατοίκων και από την αίσθηση της περιφρόνησης, και σήμερα της περιφέρειας, περνούν στην αίσθηση του κέντρου.
Γιατί όμως πρέπει να λέμε «μπράβο και «ευχαριστώ»; Στην καθημερινότητα συχνά θεωρούμε τις αποφάσεις δεδομένες. Δεν είναι όμως έτσι. Πίσω από κάθε τέτοια επιλογή υπάρχει η ευθύνη το ρίσκο και η πίστη. Το «μπράβο» δεν είναι απλώς μια λέξη αλλά μια αναγνώριση και το «ευχαριστώ» γίνεται δύναμη για να συνεχίσουν. Οι άνθρωποι της εκπαίδευσης δεν λειτουργούν με χειροκροτήματα, αλλά τα χρειάζονται. Γιατί τους θυμίζουν ότι η κοινωνία βλέπει, καταλαβαίνει και εκτιμά. Και ίσως αυτό είναι το πιο σημαντικό να μάθουμε να αναγνωρίζουμε αυτούς που χτίζουν σιωπηλά το αύριο.
΄Αραγες σκεφτήκατε ποτέ ποια μπορεί να είναι τα συναισθήματα ενός ανθρώπου για την Πέλλα; Πίσω από την απόφαση του Αλέξανδρου Κόπτση κρύβεται κάτι περισσότερο από αξιολόγηση. Κρύβεται μια εσωτερική βεβαιότητα ότι η Πέλλα αξίζει. Ότι αυτός ο τόπος μπορεί να συνδυάσει- όπως είπε και ο ίδιος- γνώση, επιστήμη, έρευνα και πολιτισμό. Και πίσω από μια τέτοια επιλογή υπάρχει συγκίνηση. Γιατί δεν επενδύεις απλώς σε ένα έργο αλλά σε ανθρώπους που δεν γνωρίζεις ακόμη. Υπάρχει ευθύνη, γιατί γνωρίζεις ότι μια τέτοια απόφαση μπορεί να αλλάξει ζωές. Και υπάρχει και μια σιωπηλή ελπίδα, να δικαιωθεί αυτή η επιλογή μέσα από τα χαμόγελα των παιδιών που θα περάσουν από αυτό το Κέντρο. Ίσως τελικά το μεγαλύτερο κέρδος δεν είναι μόνο το Κέντρο Καινοτομίας. Είναι ότι μέσα από τέτοιες αποφάσεις ξαναμαθαίνουμε κάτι βασικό. Ότι οι τόποι αλλάζουν όταν κάποιοι άνθρωποι πιστεύουν σε αυτούς. Και εδώ μπαίνει το μεγάλο δίλημμα.
του Γιώργου Ροδάκογλου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου