Την περασμένη Τετάρτη ο Αμερικανός γερουσιαστής Μπέρνι Σάντερς δήλωσε ότι οι δαπάνες των Ηνωμένων Πολιτειών για στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον του Ιράν έχουν φτάσει τα 22,8 δισ. δολάρια. Ο ίδιος ανέφερε ότι εναλλακτικά «αυτά τα χρήματα θα μπορούσαν να είχαν χρησιμοποιηθεί για την παροχή ιατρικών υπηρεσιών σε 6,8 εκατομμύρια παιδιά, για την κατασκευή 2,6 εκατομμυρίων κοινωνικών διαμερισμάτων και την παροχή θέσεων εργασίας σε 240.000 εκπαιδευτικούς».
Είναι αλήθεια ότι στις ΗΠΑ εμφανίζονται συχνά το τελευταίο διάστημα κριτικές αυτής της διάστασης που αναδεικνύουν την τρέλα αυτού του πολέμου, όπως και κάθε πολέμου. Δαπανώνται δισεκατομμύρια για να προκαλούν την καταστροφή και τον θάνατο, τα οποία θα μπορούσαν να είχαν χρησιμοποιηθεί για κοινωνικούς σκοπούς.
Μόλις την περασμένη Πέμπτη έγινε γνωστό ότι ο Ντόναλντ Τραμπ επιβεβαίωσε πως η κυβέρνησή του ενδέχεται να ζητήσει επιπλέον 200 δισ. δολάρια από το Κογκρέσο για τη χρηματοδότηση στρατιωτικής δράσης κατά του Ιράν. Μιλάμε δηλαδή για ένα ποσό δέκα φορές μεγαλύτερο από αυτό που ανέφερε ο Μπέρνι Σάντερς. Αν θέλουμε να δούμε την κοινωνική σημασία αυτού του ποσού, δεν έχουμε παρά να δεκαπλασιάσουμε τα νούμερα των κοινωνικών δαπανών που ο Αμερικανός γερουσιαστής παρουσίασε στην κριτική του.
Είναι αλήθεια ότι ο πόλεμος απέναντι στην κοινή λογική είναι το απόλυτο παράλογο. Αλλά τότε γιατί γίνεται; Είναι τρελοί αυτοί που τον κάνουν ή υπάρχει κάποια άλλη λογική με την οποία πρέπει να προσεγγίζονται όλοι οι πόλεμοι και φυσικά ο τωρινός;
Στην ανθρώπινη Ιστορία οι πόλεμοι είχαν πάντοτε ένα οικονομικό υπόβαθρo. Μια οικονομική αιτία. Κι αυτή η αιτία καθόριζε την αρχή και το τέλος τους. Στη σύγχρονη εποχή αυτό έχει γίνει ο απόλυτος κανόνας. Κανένας πόλεμος δεν γίνεται για τη δημοκρατία και για τις ανθρώπινες ελευθερίες - πλην των κοινωνικών επαναστάσεων που πλέον έχουν χαθεί από την ημερήσια διάταξη.
Οικονομική είναι και η αιτία του πολέμου με το Ιράν: Πετρελαιοπηγές και ενέργεια, ανταγωνιστικά συμφέροντα απέναντι σε Κίνα και Ρωσία, έλεγχος των εμπορικών δρόμων και των αγωγών ενέργειας, όλα αυτά, μαζί με την ανάγκη καταστροφής πολεμικού υλικού για την ανανέωσή του, καθιστούν τον σημερινό πόλεμο μια αναγκαία οικονομική επιχείρηση από την οποία προσδοκώνται τεράστια οικονομικά κέρδη - άμεσα και μακροπρόθεσμα. Αυτό που μετράει ο γερουσιαστής Σάντερς αφορά μιαν άλλη κοινωνία από αυτήν που διεξάγει τον πόλεμο.
Πηγή: efsyn.gr
Μόλις την περασμένη Πέμπτη έγινε γνωστό ότι ο Ντόναλντ Τραμπ επιβεβαίωσε πως η κυβέρνησή του ενδέχεται να ζητήσει επιπλέον 200 δισ. δολάρια από το Κογκρέσο για τη χρηματοδότηση στρατιωτικής δράσης κατά του Ιράν. Μιλάμε δηλαδή για ένα ποσό δέκα φορές μεγαλύτερο από αυτό που ανέφερε ο Μπέρνι Σάντερς. Αν θέλουμε να δούμε την κοινωνική σημασία αυτού του ποσού, δεν έχουμε παρά να δεκαπλασιάσουμε τα νούμερα των κοινωνικών δαπανών που ο Αμερικανός γερουσιαστής παρουσίασε στην κριτική του.
Είναι αλήθεια ότι ο πόλεμος απέναντι στην κοινή λογική είναι το απόλυτο παράλογο. Αλλά τότε γιατί γίνεται; Είναι τρελοί αυτοί που τον κάνουν ή υπάρχει κάποια άλλη λογική με την οποία πρέπει να προσεγγίζονται όλοι οι πόλεμοι και φυσικά ο τωρινός;
Στην ανθρώπινη Ιστορία οι πόλεμοι είχαν πάντοτε ένα οικονομικό υπόβαθρo. Μια οικονομική αιτία. Κι αυτή η αιτία καθόριζε την αρχή και το τέλος τους. Στη σύγχρονη εποχή αυτό έχει γίνει ο απόλυτος κανόνας. Κανένας πόλεμος δεν γίνεται για τη δημοκρατία και για τις ανθρώπινες ελευθερίες - πλην των κοινωνικών επαναστάσεων που πλέον έχουν χαθεί από την ημερήσια διάταξη.
Οικονομική είναι και η αιτία του πολέμου με το Ιράν: Πετρελαιοπηγές και ενέργεια, ανταγωνιστικά συμφέροντα απέναντι σε Κίνα και Ρωσία, έλεγχος των εμπορικών δρόμων και των αγωγών ενέργειας, όλα αυτά, μαζί με την ανάγκη καταστροφής πολεμικού υλικού για την ανανέωσή του, καθιστούν τον σημερινό πόλεμο μια αναγκαία οικονομική επιχείρηση από την οποία προσδοκώνται τεράστια οικονομικά κέρδη - άμεσα και μακροπρόθεσμα. Αυτό που μετράει ο γερουσιαστής Σάντερς αφορά μιαν άλλη κοινωνία από αυτήν που διεξάγει τον πόλεμο.
Πηγή: efsyn.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου