Κατά την προσφιλή τακτική της κυβέρνησης, για άλλη μια φορά νομοσχέδιο που αφορά σημαντικά ζητήματα γύρω από τη διαχείριση του νερού παρουσιάζεται για διαβούλευση μέσα στο καλοκαίρι. Πίσω από τις διακηρύξεις και τα παχιά λόγια για ολιστική διαχείριση του νερού με βελτίωση της ποιότητας, της αξιοπιστίας και της αποδοτικότητας της παροχής υπηρεσιών, η πραγματική σκοπιμότητα που εξυπηρετεί η προτεινόμενη μεταρρύθμιση είναι η περαιτέρω εμπορευματοποίηση του φυσικού πόρου.
Αυτό επιτυγχάνεται κατά κύριο λόγο μέσα από τις υποχρεωτικές συγχωνεύσεις των Δημοτικών Επιχειρήσεων Ύδρευσης και Αποχέτευσης (ΔΕΥΑ) με τις ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ, κίνηση που όπως και αν προσπαθούν να τη βαφτίσουν αποτελεί ξεκάθαρη ιδιωτικοποίηση. Για να υπενθυμίζουμε λοιπόν τα αυτονόητα, οι ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ αποτελούν Ανώνυμες Εταιρείες εισηγμένες στο χρηματιστήριο, ενώ οι ΔΕΥΑ αποκλειστικά δημόσιους φορείς που εξυπηρετούν τις ανάγκες ύδρευσης και αποχέτευσης των τοπικών κοινωνιών. Κατά συνέπεια, μέσω του νομοσχεδίου οι σημερινοί μέτοχοι των Α.Ε. θα γίνουν αυριανοί μέτοχοι των ΔΕΥΑ και αυτό χωρίς να καταβάλουν μάλιστα το παραμικρό τίμημα. Το γεγονός ότι το δημόσιο αποτελεί πλειοψηφικό μέτοχο σε ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ δεν αλλάζει στην ουσία τίποτα από τα παραπάνω, πόσο μάλλον αν σκεφτεί κανείς ότι η ίδια κυβέρνηση – κατά σατανική σύμπτωση πάλι μέσα στο καλοκαίρι του 2022 – είχε ανατρέψει ακόμα και απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας για να χαρίσει τις δύο εταιρείες στο Υπερταμείο.
Επιπλέον, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον ο τρόπος με τον οποίο προωθείται η μεταβίβαση της κυριότητας των πάγιων περιουσιακών στοιχείων των ΔΕΥΑ, καθώς με έναν ξεκάθαρα εκβιαστικό τρόπο πιέζονται οι εμπλεκόμενοι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης να παραχωρήσουν την πάγια περιουσία τους με αντάλλαγμα τη διαγραφή χρεών που συσσωρεύτηκαν από τις τρομακτικές ανατιμήσεις του ενεργειακού κόστους, προκειμένου να θησαυρίσουν οι γνωστοί κερδοσκόποι του ρεύματος.
Πέρα από αυτά, με πρόσχημα την αντιμετώπιση της λειψυδρίας προωθείται η εκτέλεση φαραωνικών έργων (σχέδιο εκτροπής Αχελώου, μονάδες αφαλάτωσης στη Χαλκιδική) τα οποία θα εκτινάξουν το κόστος του νερού μέσω του μηχανισμού της ανάκτησης κόστους. Οι συνέπειες από αυτό θα επηρεάσουν προφανώς και τους εκατομμύρια καταναλωτές των ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη αντίστοιχα, καθώς μέσα στον λογαριασμό του νερού θα πληρώσουν από την τσέπη τους τα παραπάνω έργα. Και επειδή προφανώς, το ποιοι θα κερδίσουν από τη διαδικασία αυτή είναι ήδη αποφασισμένο, οι κατεπείγουσες διαδικασίες για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας των άρθρων 35 και 36 δίνουν τη δυνατότητα να επιλεχθούν ανάδοχοι μέσα από τη διαδικασία της κλειστής πρόσκλησης τριών εργοληπτικών επιχειρήσεων, οι οποίες εντός δέκα ημερών θα υποβάλουν προσφορές για αυτά.
Ας είμαστε ξεκάθαροι: τα «μεγάλα έργα» θα γίνουν για τα κέρδη των εργολάβων, ενώ η «ανάκτηση» κόστους θα γίνει για να πληρωθεί ο λογαριασμός από την κοινωνία. Δεν έχουμε καμιά απολύτως αυταπάτη πως ο τελικός τους στόχος παραμένει το πώς θα γίνει το νερό σαν το ρεύμα. Η πρόσφατη εξαγορά του 12,5% του μετοχικού κεφαλαίου της ΕΥΔΑΠ από μεγάλο κατασκευαστικό όμιλο της χώρας αποτελεί αλάνθαστο σημάδι για το πάρτι κερδοσκοπίας που ετοιμάζουν.
Την ίδια στιγμή που με τόση σπουδή το νομοσχέδιο αυτό χαρίζει τη διαχείριση του φυσικού πόρου και τις υποδομές σε ιδιώτες, οι διατάξεις που αφορούν τη μεταφορά του προσωπικού αφήνουν σε αβεβαιότητα το μέλλον των εργαζομένων, καθώς αφενός δεν διασφαλίζεται ο τόπος εργασίας τους παρά μόνο με πολύ γενικόλογο τρόπο (ως 40 χιλιόμετρα από εκεί που εργάζονται σήμερα για τα επόμενα 5 χρόνια), αφετέρου για αρκετούς από αυτούς (εργαζόμενους με συμβάσεις έργου, αποσπασμένους από άλλες ΔΕΥΑ κ.λπ.) δεν υπάρχει καν σαφής πρόβλεψη για το πώς και πού θα εργάζονται την επόμενη μέρα.
Το Σωματείο Εργαζομένων της ΕΥΑΘ έχει δώσει σημαντικούς αγώνες όλα τα προηγούμενα χρόνια μαζί με την κοινωνία της Θεσσαλονίκης, για να διασφαλίσει το νερό ως δημόσιο αγαθό. Αυτοί που σήμερα τάχα νοιάζονται για την ορθολογική διαχείριση του φυσικού πόρου και την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών, είναι οι ίδιοι που όλα τα προηγούμενα χρόνια άφησαν υποστελεχωμένες και υπερχρεωμένες τις Δημοτικές Επιχειρήσεις. Από κοινού με τους εργαζόμενους των ΔΕΥΑ, τους Δήμους και τους πολίτες θα δώσουμε απέναντί τους τη μάχη το νερό να παραμείνει σε δημόσιο έλεγχο και να εξυπηρετεί τις ανάγκες της κοινωνίας και όχι τα κέρδη των ολιγαρχών.
Επιπλέον, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον ο τρόπος με τον οποίο προωθείται η μεταβίβαση της κυριότητας των πάγιων περιουσιακών στοιχείων των ΔΕΥΑ, καθώς με έναν ξεκάθαρα εκβιαστικό τρόπο πιέζονται οι εμπλεκόμενοι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης να παραχωρήσουν την πάγια περιουσία τους με αντάλλαγμα τη διαγραφή χρεών που συσσωρεύτηκαν από τις τρομακτικές ανατιμήσεις του ενεργειακού κόστους, προκειμένου να θησαυρίσουν οι γνωστοί κερδοσκόποι του ρεύματος.
Πέρα από αυτά, με πρόσχημα την αντιμετώπιση της λειψυδρίας προωθείται η εκτέλεση φαραωνικών έργων (σχέδιο εκτροπής Αχελώου, μονάδες αφαλάτωσης στη Χαλκιδική) τα οποία θα εκτινάξουν το κόστος του νερού μέσω του μηχανισμού της ανάκτησης κόστους. Οι συνέπειες από αυτό θα επηρεάσουν προφανώς και τους εκατομμύρια καταναλωτές των ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη αντίστοιχα, καθώς μέσα στον λογαριασμό του νερού θα πληρώσουν από την τσέπη τους τα παραπάνω έργα. Και επειδή προφανώς, το ποιοι θα κερδίσουν από τη διαδικασία αυτή είναι ήδη αποφασισμένο, οι κατεπείγουσες διαδικασίες για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας των άρθρων 35 και 36 δίνουν τη δυνατότητα να επιλεχθούν ανάδοχοι μέσα από τη διαδικασία της κλειστής πρόσκλησης τριών εργοληπτικών επιχειρήσεων, οι οποίες εντός δέκα ημερών θα υποβάλουν προσφορές για αυτά.
Ας είμαστε ξεκάθαροι: τα «μεγάλα έργα» θα γίνουν για τα κέρδη των εργολάβων, ενώ η «ανάκτηση» κόστους θα γίνει για να πληρωθεί ο λογαριασμός από την κοινωνία. Δεν έχουμε καμιά απολύτως αυταπάτη πως ο τελικός τους στόχος παραμένει το πώς θα γίνει το νερό σαν το ρεύμα. Η πρόσφατη εξαγορά του 12,5% του μετοχικού κεφαλαίου της ΕΥΔΑΠ από μεγάλο κατασκευαστικό όμιλο της χώρας αποτελεί αλάνθαστο σημάδι για το πάρτι κερδοσκοπίας που ετοιμάζουν.
Την ίδια στιγμή που με τόση σπουδή το νομοσχέδιο αυτό χαρίζει τη διαχείριση του φυσικού πόρου και τις υποδομές σε ιδιώτες, οι διατάξεις που αφορούν τη μεταφορά του προσωπικού αφήνουν σε αβεβαιότητα το μέλλον των εργαζομένων, καθώς αφενός δεν διασφαλίζεται ο τόπος εργασίας τους παρά μόνο με πολύ γενικόλογο τρόπο (ως 40 χιλιόμετρα από εκεί που εργάζονται σήμερα για τα επόμενα 5 χρόνια), αφετέρου για αρκετούς από αυτούς (εργαζόμενους με συμβάσεις έργου, αποσπασμένους από άλλες ΔΕΥΑ κ.λπ.) δεν υπάρχει καν σαφής πρόβλεψη για το πώς και πού θα εργάζονται την επόμενη μέρα.
Το Σωματείο Εργαζομένων της ΕΥΑΘ έχει δώσει σημαντικούς αγώνες όλα τα προηγούμενα χρόνια μαζί με την κοινωνία της Θεσσαλονίκης, για να διασφαλίσει το νερό ως δημόσιο αγαθό. Αυτοί που σήμερα τάχα νοιάζονται για την ορθολογική διαχείριση του φυσικού πόρου και την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών, είναι οι ίδιοι που όλα τα προηγούμενα χρόνια άφησαν υποστελεχωμένες και υπερχρεωμένες τις Δημοτικές Επιχειρήσεις. Από κοινού με τους εργαζόμενους των ΔΕΥΑ, τους Δήμους και τους πολίτες θα δώσουμε απέναντί τους τη μάχη το νερό να παραμείνει σε δημόσιο έλεγχο και να εξυπηρετεί τις ανάγκες της κοινωνίας και όχι τα κέρδη των ολιγαρχών.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου