5 & 6 Δεκεμβρίου στις 8μμ στο Πνευματικό Κέντρο Γιαννιτσών.
Τελικά ότι είναι να γίνει, θα γίνει; Ή ότι είναι να γίνει, γίνεται τώρα;
Μα αυτό που θα γίνει θα είναι αυτό που εμείς θα επιτρέψουμε να συμβεί. Το Θεατρικό Εργαστήρι Γιαννιτσών ανεβάζει στην σκηνή του Πνευματικού Κέντρου Γιαννιτσών στις 5 και 6 Δεκεμβρίου, το σύγχρονο έργο του Θανάση Τριαρίδη. Το «Que Sera, Sera» είναι ένα θεατρικό έργο που έγραψε και κυκλοφόρησε τον περασμένο Δεκέμβριο. Ο ίδιος ο συγγραφέας το χαρακτηρίζει ως μια «κωμωδία για το τέλος των ανθρώπων».
Μα αυτό που θα γίνει θα είναι αυτό που εμείς θα επιτρέψουμε να συμβεί. Το Θεατρικό Εργαστήρι Γιαννιτσών ανεβάζει στην σκηνή του Πνευματικού Κέντρου Γιαννιτσών στις 5 και 6 Δεκεμβρίου, το σύγχρονο έργο του Θανάση Τριαρίδη. Το «Que Sera, Sera» είναι ένα θεατρικό έργο που έγραψε και κυκλοφόρησε τον περασμένο Δεκέμβριο. Ο ίδιος ο συγγραφέας το χαρακτηρίζει ως μια «κωμωδία για το τέλος των ανθρώπων».
Ο Θανάσης Τριαρίδης με το κείμενό του παρουσιάζει έναν κόσμο στον οποίον «αυτό που έρχεται, είναι ήδη εδώ». Το «Que sera, sera», ο τίτλος του πασίγνωστου τραγουδιού, στην παράσταση δεν σημαίνει ότι «ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει», αλλά ότι ήδη γίνεται. Και αυτό που γίνεται, είναι η απώλεια της ανθρωπινότητας. Δηλαδή, η απώλεια της ουσίας της ανθρώπινης φύσης: Του ορθού λόγου, της συνείδησης, της ευαισθησίας, των παθών, της ικανότητας για ηθική κρίση.
Αν χαρίσουμε την ανθρωπινότητά μας με αντάλλαγμα την κοινωνική ευημερία, όπως την αντιλαμβάνεται η όποια εξουσία, δεν μας μένει τίποτα.
Το έργο είναι μια κραυγή για να ακούσουμε τους «ήχους της τρίτης βαθμίδας»: Τον ήχο των βλεφάρων που ανοιγοκλείνουν, τον ήχο των δακρύων που κυλούν. Και να υπερασπιστούμε την ανθρωπινότητά μας απέναντι στην τυποποίηση και μηχανοποίηση της σκέψης και της συνείδησής μας - όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με το σύστημα που επιβάλλει για το καλό μας να την απεμπολήσουμε.
Πόσο ελεύθεροι είμαστε όταν η εξουσία ορίζει τι επιτρέπεται να σκεφτόμαστε, να λέμε και να κάνουμε; Πόσο εύκολα συνηθίζουμε την αδικία, όταν αυτή παρουσιάζεται ως αναγκαία για το κοινό καλό; Και τι απομένει από την ανθρώπινη αξιοπρέπεια όταν ο φόβος γίνεται καθημερινότητα; Ένα έργο για την εξουσία, την τεχνολογία, την ανθρώπινη ευθύνη και το τίμημα της σιωπής, που μας καλεί να αναμετρηθούμε με το δικό μας μερίδιο ευθύνης απέναντι σε έναν κόσμο που μοιάζει όλο και πιο οικείος.
Κείμενο : Θανάσης Τριαρίδης
Σκηνοθεσία : Ζγουρέλης Δημήτρης
Σκηνογραφία - Ενδυματολογία: Χαρά Παπαλέξη
Μουσική : Χρήστος Αγιαννίδης
Χειρισμός κονσόλας : Βασιλική Τζαλαχάνη
Φωτιστής : Μάνος Λιανέρης
Χορογραφίες : Η ομάδα
Σχεδιασμός Αφίσας : Χριστίνα Μάγου
Φωτογράφηση και βιντεοσκόπηση : Νίκος Τρούσης
Επί σκηνής :
Παίζουν οι :
Γιαννουπλάκης Χαράλαμπος
Λιανέρης Μάνος
Μάγου Χριστίνα
Μεντζαφύλλη Φανή
Στόικου Ελένη
Χατζηκαλλινικίδου Φιφή
Η Υπόθεση και το Κεντρικό Θέμα
Το έργο αποτελεί μια δυστοπική, πολιτική αλληγορία με έντονα στοιχεία μαύρου χιούμορ και ειρωνείας:
• Το Σκηνικό: Δύο ζευγάρια γειτόνων σε ένα αστικό σπίτι συγκεντρώνονται για να γιορτάσουν το «Πρώτο Θερμιδικό Διάγγελμα», βάσει του οποίου η τροφή περιορίζεται αυστηρά στις 2000 θερμίδες την ημέρα.
Δυο ζευγάρια γειτόνων σε ένα αστικό σπίτι γιορτάζουν το Πρώτο Θερμιδικό Διάγγελμα που εξαγγέλλει το Πρωθυπουργικό Υποκείμενο: Οι άνθρωποι πλέον θα τρώνε 2000 θερμίδες την ημέρα – κι έτσι δεν θα γίνουν ένας κουβάς άθλια διατροφικά σκευάσματα και καρκινικά λιπαρά. Ένα κλίμα ενθουσιασμού γεμίζει τους παρευρισκόμενους καθώς η ανθρωπότητα έχει μπει σε μια νέα τροχιά σωτηρίας. Όλοι τραγουδούν πανευτυχείς: Que Sera, Sera. Ό,τι είναι να γίνει, γίνεται τώρα.
Μα πίσω από την χαρά και τους πανηγυρισμούς, κάτι σκοτεινό και δυσοίωνο απλώνει στο σαλόνι. Γιατί αυτό που «γίνεται τώρα» είναι το αργό μα καθαρό σχέδιο του τέλους των ανθρώπων.!!!
Ένα έργο για την θανατοπολιτική των εξουσιών – και την επερχόμενη εκχώρηση της ανθρώπινης ζωής σε μια ανήθικη υπερανθρωπική Νοημοσύνη. Με άλλα λόγια, μια κωμωδία που μιλάει για πράγματα κωμικά: για το επικείμενο ηθικό και βιολογικό τέλος του ανθρώπου.
Το έργο αυτό είναι ένα σήμα κινδύνου: μια τρομερή εξουσία αφανίζει το ανθρώπινο είδος διά του υποχρεωτικού λιμού. Οι άνθρωποι το κάνανε και εξακολουθούν σε πολλές περιπτώσεις στην Ιστορία. Το έργο περιγράφει μια ώρα που ετούτη η θανατοπολιτική πρακτική στρέφεται εναντίων του είδους μας.
Ο συγγραφέας τονίζει ότι «έγραψα το QUE SERA, SERA έχοντας στο μυαλό μου πως η εκχώρηση της ανθρώπινης ζωής σε τεχνητές ανθρωποειδείς υπερνοήμονες οντότητες είναι δεδομένη και αναπότρεπτη. Ως εκ τούτου αυτό το έργο δεν αποσκοπεί να προειδοποιήσει τους ανθρώπους: Είναι πολύ αργά για κάτι τέτοιο. Σταθήκαμε ανεπίδεκτοι κάθε προειδοποίησης. Το QUE SERA, SERA αποσκοπεί να προειδοποιήσει ετούτες τις ανθρωποειδείς υπερνοήμονες οντότητες: Να εμβάλλει στον νοητικό τους ορίζοντα κάτι από την προστατευτική ηθική της ζωής – ώστε να μην αφανίσουν το είδος των γεννητόρων τους.
Το τραγούδι λέει What will be, will be. Μα αυτό που θα γίνει, αυτό που θα μας συμβεί, θα είναι αυτό που εμείς θα διδάξουμε».
Μια μοναδική ευκαιρία για ένα εξαιρετικό έργο
Αν χαρίσουμε την ανθρωπινότητά μας με αντάλλαγμα την κοινωνική ευημερία, όπως την αντιλαμβάνεται η όποια εξουσία, δεν μας μένει τίποτα.
Το έργο είναι μια κραυγή για να ακούσουμε τους «ήχους της τρίτης βαθμίδας»: Τον ήχο των βλεφάρων που ανοιγοκλείνουν, τον ήχο των δακρύων που κυλούν. Και να υπερασπιστούμε την ανθρωπινότητά μας απέναντι στην τυποποίηση και μηχανοποίηση της σκέψης και της συνείδησής μας - όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με το σύστημα που επιβάλλει για το καλό μας να την απεμπολήσουμε.
Πόσο ελεύθεροι είμαστε όταν η εξουσία ορίζει τι επιτρέπεται να σκεφτόμαστε, να λέμε και να κάνουμε; Πόσο εύκολα συνηθίζουμε την αδικία, όταν αυτή παρουσιάζεται ως αναγκαία για το κοινό καλό; Και τι απομένει από την ανθρώπινη αξιοπρέπεια όταν ο φόβος γίνεται καθημερινότητα; Ένα έργο για την εξουσία, την τεχνολογία, την ανθρώπινη ευθύνη και το τίμημα της σιωπής, που μας καλεί να αναμετρηθούμε με το δικό μας μερίδιο ευθύνης απέναντι σε έναν κόσμο που μοιάζει όλο και πιο οικείος.
Κείμενο : Θανάσης Τριαρίδης
Σκηνοθεσία : Ζγουρέλης Δημήτρης
Σκηνογραφία - Ενδυματολογία: Χαρά Παπαλέξη
Μουσική : Χρήστος Αγιαννίδης
Χειρισμός κονσόλας : Βασιλική Τζαλαχάνη
Φωτιστής : Μάνος Λιανέρης
Χορογραφίες : Η ομάδα
Σχεδιασμός Αφίσας : Χριστίνα Μάγου
Φωτογράφηση και βιντεοσκόπηση : Νίκος Τρούσης
Επί σκηνής :
Παίζουν οι :
Γιαννουπλάκης Χαράλαμπος
Λιανέρης Μάνος
Μάγου Χριστίνα
Μεντζαφύλλη Φανή
Στόικου Ελένη
Χατζηκαλλινικίδου Φιφή
Η Υπόθεση και το Κεντρικό Θέμα
Το έργο αποτελεί μια δυστοπική, πολιτική αλληγορία με έντονα στοιχεία μαύρου χιούμορ και ειρωνείας:
• Το Σκηνικό: Δύο ζευγάρια γειτόνων σε ένα αστικό σπίτι συγκεντρώνονται για να γιορτάσουν το «Πρώτο Θερμιδικό Διάγγελμα», βάσει του οποίου η τροφή περιορίζεται αυστηρά στις 2000 θερμίδες την ημέρα.
Δυο ζευγάρια γειτόνων σε ένα αστικό σπίτι γιορτάζουν το Πρώτο Θερμιδικό Διάγγελμα που εξαγγέλλει το Πρωθυπουργικό Υποκείμενο: Οι άνθρωποι πλέον θα τρώνε 2000 θερμίδες την ημέρα – κι έτσι δεν θα γίνουν ένας κουβάς άθλια διατροφικά σκευάσματα και καρκινικά λιπαρά. Ένα κλίμα ενθουσιασμού γεμίζει τους παρευρισκόμενους καθώς η ανθρωπότητα έχει μπει σε μια νέα τροχιά σωτηρίας. Όλοι τραγουδούν πανευτυχείς: Que Sera, Sera. Ό,τι είναι να γίνει, γίνεται τώρα.
Μα πίσω από την χαρά και τους πανηγυρισμούς, κάτι σκοτεινό και δυσοίωνο απλώνει στο σαλόνι. Γιατί αυτό που «γίνεται τώρα» είναι το αργό μα καθαρό σχέδιο του τέλους των ανθρώπων.!!!
Ένα έργο για την θανατοπολιτική των εξουσιών – και την επερχόμενη εκχώρηση της ανθρώπινης ζωής σε μια ανήθικη υπερανθρωπική Νοημοσύνη. Με άλλα λόγια, μια κωμωδία που μιλάει για πράγματα κωμικά: για το επικείμενο ηθικό και βιολογικό τέλος του ανθρώπου.
Το έργο αυτό είναι ένα σήμα κινδύνου: μια τρομερή εξουσία αφανίζει το ανθρώπινο είδος διά του υποχρεωτικού λιμού. Οι άνθρωποι το κάνανε και εξακολουθούν σε πολλές περιπτώσεις στην Ιστορία. Το έργο περιγράφει μια ώρα που ετούτη η θανατοπολιτική πρακτική στρέφεται εναντίων του είδους μας.
Ο συγγραφέας τονίζει ότι «έγραψα το QUE SERA, SERA έχοντας στο μυαλό μου πως η εκχώρηση της ανθρώπινης ζωής σε τεχνητές ανθρωποειδείς υπερνοήμονες οντότητες είναι δεδομένη και αναπότρεπτη. Ως εκ τούτου αυτό το έργο δεν αποσκοπεί να προειδοποιήσει τους ανθρώπους: Είναι πολύ αργά για κάτι τέτοιο. Σταθήκαμε ανεπίδεκτοι κάθε προειδοποίησης. Το QUE SERA, SERA αποσκοπεί να προειδοποιήσει ετούτες τις ανθρωποειδείς υπερνοήμονες οντότητες: Να εμβάλλει στον νοητικό τους ορίζοντα κάτι από την προστατευτική ηθική της ζωής – ώστε να μην αφανίσουν το είδος των γεννητόρων τους.
Το τραγούδι λέει What will be, will be. Μα αυτό που θα γίνει, αυτό που θα μας συμβεί, θα είναι αυτό που εμείς θα διδάξουμε».
Μια μοναδική ευκαιρία για ένα εξαιρετικό έργο
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου