Γ. Μυλόπουλος: Αδιαφάνεια και πελατειακές σχέσεις με δημόσιο χρήμα στην Περιφέρεια Κ. Μακεδονίας

Γ. Μυλόπουλος: «Αδιαφάνεια και πελατειακές σχέσεις με δημόσιο χρήμα στην Περιφέρεια Κ. Μακεδονίας — Ξεπερνά το 1 εκατ. ευρώ ετησίως το ποσό που δαπανάται κατά το δοκούν και χωρίς αντικειμενικά κριτήρια από τις Αντιπεριφέρειες».
Επιστολή της παράταξης «ΑΛΛΑΓΗ στην Περιφέρεια Κ. Μακεδονίας» προς την Περιφερειάρχη Αθηνά Αηδονά — Αίτημα για θεσμοθέτηση αυστηρού, διαφανούς, αντικειμενικού και αξιοκρατικού πλαισίου για τις επιχορηγήσεις και δωρεές παντός τύπου.

«Εκσυγχρονισμός» μέσω αναπαλαίωσης – πελατειακές πρακτικές στο Δημόσιο

Με πρωτοφανή προκλητικότητα συνεχίζονται οι πρακτικές «εκκαθάρισης» των «αντιφρονούντων» διευθυντικών στελεχών από τη Δημόσια Διοίκηση.

Μετά το Γενικό Διευθυντή του ΥΔΜΗΔ που υποβιβάσθηκε σε απλό υπάλληλο, σειρά είχαν ο αντίστοιχος Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Υγείας αλλά και η Γενική Διευθύντρια Αρχαιοτήτων του Υπουργείου Πολιτισμού. Για την τελευταία, μάλιστα, κατατέθηκε και φωτογραφική τροπολογία στη Βουλή έτσι ώστε η απομάκρυνσή της να περιβληθεί από στοιχεία νομιμότητας.

Άρθρο - καταπέλτης των Financial Times: «Παρά την τρόικα, πελατειακές σχέσεις και πλουτοκρατία επιβιώνουν στην Ελλάδα»

«Δεν έχει καμία σημασία εάν θα κερδίσει ο Σαμαράς ή ο Τσίπρας στις εκλογές. Η διαφθορά και οι πελατειακές σχέσεις στο δημόσιο παραμένουν», υποστηρίζει σε άρθρο της η εφημερίδα Financial Times, υπογραμμίζοντας πως, σε αντίθεση με τη μεσαία τάξη, οι πλούσιοι Έλληνες δεν έκαναν καμιά θυσία.

«Εκ πρώτης όψεως, προκαλεί προβληματισμό το ότι η Ελλάδα βιάζεται να βγει από το πρόγραμμα στήριξης της Ε.Ε. και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Η απόδοση των 10ετών ομολόγων της εκτινάχθηκε πάνω από το 9% πριν από δύο εβδομάδες», ξεκινά το άρθρο του ο Τόνι Μπάρμπερ υπογραμμίζοντας πως «η Ελλάδα κινδυνεύει να παραπατήσει όπως ο σπρίντερ στο τελευταίο εμπόδιο».

Κατά τον αρθρογράφο, η «βιασύνη» του Αντώνη Σαμαρά «αφορά στην εθνική αξιοπρέπεια και περιλαμβάνει πολιτικούς υπολογισμούς»: «Η λαχτάρα για ανάκτηση της εθνικής αξιοπρέπειας διαποτίζει την ελληνική στάση στο μνημόνιο. Το κοινωνικό και το οικονομικό κόστος της διάσωσης, από τη μαζική ανεργία μέχρι το κλείσιμο επιχειρήσεων, ήταν τιμωρητικά υψηλά».