Η απόλυτη παράνοια!

Η καταστροφή πολύχρονων κόπων και καθημερινής προσπάθειας είναι η απόλυτη παράνοια. Καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες μικρών ή μεγάλων καταστροφών σε δημόσιες υποδομές παντού στην επικράτεια... Στις γηπεδικές μας εγκαταστάσεις συνέβη με τον έναν ή άλλον όλο και πιο απεχθή τρόπο για πολλοστή φορά... Κορυφαία φυσικά διαχρονικά η καταστροφή εσωτερικά και εξωτερικά επανειλημμένα του κλειστού γυμναστηρίου, ακολούθησαν δολιοφθορές στις εξωτερικές αθλητικές εγκαταστάσεις, στις κερκίδες με κάψιμο κάδων και καθισμάτων, ζημιές σε τέρματα, δίχτυα, πάγκους, αγωνιστικό χώρο, περιφράξεις σε τοίχους και πόρτες, στο γήπεδο 5Χ5 και φτάσαμε στην σημερινή νύχτα, να προκύψει ακόμη ένα μεγάλο «ανδραγάθημα»...

Στον ποδοσφαιρικό σύλλογο της Πέλλας επί σειρά ετών κάποιοι ξοδεύουν, ιδρώνουν, κοπιάζουν και αγωνιούν καθημερινά... Βάφουν τοίχους, κουρεύουν και ποτίζουν το χόρτο, καθαρίζουν όλους τους χώρους εσωτερικά και εξωτερικά, τοποθετούν νέα δίχτυα, συντηρούν τις κερκίδες, επισκευάζουν ότι φθείρεται από φύση, χρήση και χρόνο, προσπαθούν και πασχίζουν με κάθε μέσο και τρόπο να βελτιώσουν τις αθλητικές εγκαταστάσεις του Δημοτικού μας Γηπέδου. Κάποιοι άλλοι δυστυχώς έρχονται τη νύχτα... Βάζουν φωτιά και καταστρέφουν τα πάντα στο πέρασμά τους. Η παράνοια χτύπησε ξανά το χωριό μας με τον πιο ύπουλο τρόπο... Εμπρησμός σε πλαστικό κάδο ανακύκλωσης ακριβώς δίπλα στους τοίχους των αποδυτηρίων προκάλεσε σοβαρές φθορές. Εκεί όπου οι αθλητές αλλάζουν, εκεί όπου ο σύλλογος φυλάσσει τον εξοπλισμό και τον ιματισμό του, κάποιοι επέλεξαν να στήσουν μια παγίδα φωτιάς. Το λιωμένο πλαστικό που φλέγεται παράγει τοξικούς καπνούς και αναπτύσσει θερμοκρασίες ικανές να μεταδώσουν τη φωτιά μέσα στο κτίριο και σε ελάχιστα λεπτά να γίνουν όλα στάχτη και μπούλμπερη. Πρώτος προσπάθησε να σβήσει την φωτιά ο πρόεδρος της τοπικής κοινότητας και μέλος της διοίκησης του συλλόγου κ. Δημήτρης Μαρκόπουλος που το πληροφορήθηκε το συμβάν και έσπευσε άμεσα αλλά χωρίς αποτέλεσμα, αφού και ο ίδιος ο κάδος και το περιεχόμενο του με εύφλεκτα υλικά, ήταν αδύνατον να τεθούν υπό έλεγχο χωρίς τα απαραίτητα μέσα. Με την παρέμβαση της Πυροσβεστικής που ειδοποιήθηκε, αποφεύχθηκε ευτυχώς η επέκταση της φωτιάς μέσα στο κτίριο, προκαλώντας μόνο εξωτερικές φθορές στον τοίχο των αποδυτηρίων... Κι αυτό συνέβη μια ώρα περίπου αργότερα, από την συνάντηση στον ίδιο χώρο της διοίκησης του συλλόγου, με γονείς και παιδιά της Ακαδημίας μας...
Ο δράστης/ες ήξεραν ακριβώς τι έκαναν και δεν έχουν κανένα ελαφρυντικό για την πράξη τους, όποιας ηλικίας κι αν είναι... Ένας άνθρωπος μπορεί να καταστρέψει σε λίγα λεπτά ό,τι έχτιζαν χιλιάδες μια ολόκληρη ζωή! Δεν χρειαζόμαστε τέτοιους... Χρειαζόμαστε ανθρώπους με μάτια και μυαλά ανοιχτά, με ατομική και συλλογική συνείδηση και ενσυναίσθηση γνωστική, για να δημιουργήσουν ακόμη περισσότερα και να προστατεύσουν όσα χτίζονται και συντηρούνται με έξοδα, κόπο και ιδρώτα και μεταφέρονται από γενιά σε γενιά. Το γήπεδο είναι μια σημαντική υποδομή για τον μικρόκοσμο κάθε χωριού και ανήκει σε όλους όσους το αγαπούν, το φροντίζουν και το προστατεύουν και υποχρέωσή τους είναι να την παραδώσουν ακέραιη και πολύ καλύτερη αν είναι δυνατόν στις επόμενες γενιές.