Ο χρηματοπιστωτικός τομέας συγκεντρώνει τους κροίσους σε λίγες πόλεις του κόσμου και το κόστος ζωής βγάζει τους Ευρωπαίους εκτός συνόρων ● Η διοχέτευση θέσεων εργασίας στις χρηματοοικονομικές αγορές, σε μικρό αριθμό πόλεων, επηρέασε αρνητικά τη διεύρυνση των εισοδηματικών ανισοτήτων
Bασικός μηχανισμός της δυσανάλογης συγκέντρωσης των εργαζομένων με ιδιαίτερα υψηλές αμοιβές σε πόλεις του δυτικού Βορρά εξακολουθεί να είναι ο χρηματοπιστωτικός τομέας, σε μια εποχή που αρκετοί κάτοικοι των μεγαλύτερων οικονομιών της Ευρώπης φλερτάρουν με το ενδεχόμενο να μετακομίσουν στο εξωτερικό με οδηγό το κόστος, τη δυνατότητα δουλειάς εξ αποστάσεως και την ποιότητα ζωής.
Bασικός μηχανισμός της δυσανάλογης συγκέντρωσης των εργαζομένων με ιδιαίτερα υψηλές αμοιβές σε πόλεις του δυτικού Βορρά εξακολουθεί να είναι ο χρηματοπιστωτικός τομέας, σε μια εποχή που αρκετοί κάτοικοι των μεγαλύτερων οικονομιών της Ευρώπης φλερτάρουν με το ενδεχόμενο να μετακομίσουν στο εξωτερικό με οδηγό το κόστος, τη δυνατότητα δουλειάς εξ αποστάσεως και την ποιότητα ζωής.
Σύμφωνα με ακαδημαϊκή έρευνα του περιοδικού Nature Cities, η διοχέτευση των θέσεων εργασίας στις χρηματοοικονομικές αγορές σε μικρό αριθμό πόλεων επηρέασε αρνητικά τη διεύρυνση των εισοδηματικών ανισοτήτων τις τελευταίες δεκαετίες.
Υψηλές αποδοχές
Χρησιμοποιώντας δεδομένα από δέκα χώρες (Καναδάς, Δανία, Σουηδία, Νορβηγία, Γαλλία, Γερμανία, Ολλανδία, Ισπανία, ΗΠΑ και Ιαπωνία) από το 1989 έως το 2019, η μελέτη αναφέρει την επέκταση του παραπάνω μοτίβου από τις μεγάλες παγκόσμιες πόλεις και σε μικρότερες χρηματοπιστωτικές πόλεις.
Η σύγκριση αυτών των πόλεων με παρόμοιες πόλεις στο εσωτερικό κάθε χώρας δείχνει ότι το φαινόμενο δεν οφείλεται απλώς στην αστική ανάπτυξη. Οι χρηματοοικονομικές πόλεις ευθύνονται για μεγάλο μέρος της ανόδου της συγκέντρωσης των μισθών σε εθνικό επίπεδο, ενώ οι αποδοχές των εργαζομένων σε αυτές υπερεκπροσωπούνται ολοένα και περισσότερο στα υψηλότερα εισοδηματικά κλιμάκια της χώρας.
Κατά μέσο όρο στις χώρες που εξετάζει η μελέτη, το 65% της αύξησης του μεριδίου των απολαβών που κατευθύνεται στο πλουσιότερα αμειβόμενο 1% κάθε χώρας προέρχεται από εργαζομένους που απασχολούνται στα μεγάλα χρηματοοικονομικά κέντρα. Σε ορισμένες από τις δέκα περιπτώσεις η συμβολή ξεπερνά το 100% της συνολικής εθνικής αύξησης, όπως συμβαίνει στο Παρίσι και στη Στοκχόλμη. Οι ερευνητές αναφέρουν πως οι εργαζόμενοι στις χρηματοοικονομικές πόλεις συμβάλλουν κατά μέσο όρο έξι φορές περισσότερο στην αύξηση του μεριδίου των υψηλότερων αποδοχών από τους εργαζομένους στις συγκρίσιμες πόλεις.
Οι θέσεις εργασίας του χρηματοπιστωτικού τομέα στις χρηματοοικονομικές πόλεις αντιστοιχούν κατά μέσο όρο στο 26% της αύξησης του εθνικού μεριδίου αποδοχών του top 1%, με μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ χωρών, από 2% στη Φρανκφούρτη έως 47% στη Μαδρίτη.
Στους σταθερά δημοφιλείς προορισμούς, όπως η Ισπανία, για την αλλαγή εργασιακού βίου συγκαταλέγονται πλέον διάφορα μέρη, με βασικά κριτήρια την οικονομική προσιτότητα και την κλιματική ανθεκτικότητας.
Σύμφωνα με νέο γκάλοπ της ασφαλιστικής εταιρείας Feather σε Γερμανία, Ιταλία, Γαλλία και Ηνωμένο Βασίλειο, σχεδόν οι μισοί ερωτηθέντες μπορεί να ζήσουν στο εξωτερικό εξαιτίας της κρίσης του κόστους διαβίωσης στις χώρες τους, το οποίο δημιουργεί μια νέα γενιά μεταναστών.
Πρώτοι στις τάσεις φυγής οι Γάλλοι (57%) και οι Γερμανοί, που ακολουθούνται από τους Ιταλούς (49%) και τους Βρετανούς (48%). Περισσότεροι από ένας στους τέσσερις Βρετανούς (28%) σκέφτονται σοβαρά ή σχεδιάζουν ενεργά μια μετακόμιση. Στη Γερμανία, ένας στους δέκα υλοποιεί την απόφασή του την τρέχουσα περίοδο.
Κόστος διαβίωσης
Σε ό,τι αφορά τους λόγους οι ερωτηθέντες στο Ηνωμένο Βασίλειο επιθυμούν μια φτηνότερη και καλύτερη ζωή (το 45% αναφέρει το χαμηλότερο κόστος διαβίωσης). Οι Γάλλοι δίνουν προτεραιότητα στον τρόπο ζωής έναντι των αποταμιεύσεων, ενώ πρόκειται για τη μόνη περίπτωση που η ποιότητα ζωής (40%) υπερισχύει του φτηνότερου κόστους διαβίωσης (35%).
Οι Γερμανοί αξιολογούν και τις δύο αιτίες εξίσου (34% έκαστη). Οι Ιταλοί επηρεάζονται κυρίως από την εργασία, με τις επαγγελματικές ευκαιρίες (20%) και την ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής (18%) να έχουν μεγαλύτερη σημασία εκεί από οπουδήποτε αλλού.
Γιάννης Κοντογιάννης
Πηγή: efsyn.gr
Υψηλές αποδοχές
Χρησιμοποιώντας δεδομένα από δέκα χώρες (Καναδάς, Δανία, Σουηδία, Νορβηγία, Γαλλία, Γερμανία, Ολλανδία, Ισπανία, ΗΠΑ και Ιαπωνία) από το 1989 έως το 2019, η μελέτη αναφέρει την επέκταση του παραπάνω μοτίβου από τις μεγάλες παγκόσμιες πόλεις και σε μικρότερες χρηματοπιστωτικές πόλεις.
Η σύγκριση αυτών των πόλεων με παρόμοιες πόλεις στο εσωτερικό κάθε χώρας δείχνει ότι το φαινόμενο δεν οφείλεται απλώς στην αστική ανάπτυξη. Οι χρηματοοικονομικές πόλεις ευθύνονται για μεγάλο μέρος της ανόδου της συγκέντρωσης των μισθών σε εθνικό επίπεδο, ενώ οι αποδοχές των εργαζομένων σε αυτές υπερεκπροσωπούνται ολοένα και περισσότερο στα υψηλότερα εισοδηματικά κλιμάκια της χώρας.
Κατά μέσο όρο στις χώρες που εξετάζει η μελέτη, το 65% της αύξησης του μεριδίου των απολαβών που κατευθύνεται στο πλουσιότερα αμειβόμενο 1% κάθε χώρας προέρχεται από εργαζομένους που απασχολούνται στα μεγάλα χρηματοοικονομικά κέντρα. Σε ορισμένες από τις δέκα περιπτώσεις η συμβολή ξεπερνά το 100% της συνολικής εθνικής αύξησης, όπως συμβαίνει στο Παρίσι και στη Στοκχόλμη. Οι ερευνητές αναφέρουν πως οι εργαζόμενοι στις χρηματοοικονομικές πόλεις συμβάλλουν κατά μέσο όρο έξι φορές περισσότερο στην αύξηση του μεριδίου των υψηλότερων αποδοχών από τους εργαζομένους στις συγκρίσιμες πόλεις.
Οι θέσεις εργασίας του χρηματοπιστωτικού τομέα στις χρηματοοικονομικές πόλεις αντιστοιχούν κατά μέσο όρο στο 26% της αύξησης του εθνικού μεριδίου αποδοχών του top 1%, με μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ χωρών, από 2% στη Φρανκφούρτη έως 47% στη Μαδρίτη.
Στους σταθερά δημοφιλείς προορισμούς, όπως η Ισπανία, για την αλλαγή εργασιακού βίου συγκαταλέγονται πλέον διάφορα μέρη, με βασικά κριτήρια την οικονομική προσιτότητα και την κλιματική ανθεκτικότητας.
Σύμφωνα με νέο γκάλοπ της ασφαλιστικής εταιρείας Feather σε Γερμανία, Ιταλία, Γαλλία και Ηνωμένο Βασίλειο, σχεδόν οι μισοί ερωτηθέντες μπορεί να ζήσουν στο εξωτερικό εξαιτίας της κρίσης του κόστους διαβίωσης στις χώρες τους, το οποίο δημιουργεί μια νέα γενιά μεταναστών.
Πρώτοι στις τάσεις φυγής οι Γάλλοι (57%) και οι Γερμανοί, που ακολουθούνται από τους Ιταλούς (49%) και τους Βρετανούς (48%). Περισσότεροι από ένας στους τέσσερις Βρετανούς (28%) σκέφτονται σοβαρά ή σχεδιάζουν ενεργά μια μετακόμιση. Στη Γερμανία, ένας στους δέκα υλοποιεί την απόφασή του την τρέχουσα περίοδο.
Κόστος διαβίωσης
Σε ό,τι αφορά τους λόγους οι ερωτηθέντες στο Ηνωμένο Βασίλειο επιθυμούν μια φτηνότερη και καλύτερη ζωή (το 45% αναφέρει το χαμηλότερο κόστος διαβίωσης). Οι Γάλλοι δίνουν προτεραιότητα στον τρόπο ζωής έναντι των αποταμιεύσεων, ενώ πρόκειται για τη μόνη περίπτωση που η ποιότητα ζωής (40%) υπερισχύει του φτηνότερου κόστους διαβίωσης (35%).
Οι Γερμανοί αξιολογούν και τις δύο αιτίες εξίσου (34% έκαστη). Οι Ιταλοί επηρεάζονται κυρίως από την εργασία, με τις επαγγελματικές ευκαιρίες (20%) και την ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής (18%) να έχουν μεγαλύτερη σημασία εκεί από οπουδήποτε αλλού.
Γιάννης Κοντογιάννης
Πηγή: efsyn.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου