Οι ευθύνες και η αποκατάσταση
Τραγικά διοικητικά λάθη στην Πέλλα αποκαλύπτονται και φωτογραφίζουν με καθαρό τρόπο την προβληματική διοίκηση δυο δεκαετιών.
Επί χρόνια η διοίκηση του Δήμου φαίνεται πως δεν γνώριζε ότι η γέφυρα του Λουδία στη θέση «Μηδέν» και τμήματα των οδικών αξόνων Γιαννιτσών–Γουμένισσας και Γιαννιτσών–Αλεξάνδρειας δεν ανήκουν στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, όπως όλοι θεωρούσαν, αλλά στον Δήμο Πέλλας.
Η κατάσταση αυτή προέκυψε από ένα σοβαρό διοικητικό λάθος, το οποίο ανάγεται κατά την τελευταία περίοδο λειτουργίας της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Πέλλας, επί νομαρχίας Μιχάλη Καραμάνη, ο οποίος υπήρξε και ο τελευταίος νομάρχης Πέλλας.
Από τη δημοσιογραφική έρευνα προέκυψε ότι, κατά τη διαδικασία μεταφοράς και καταγραφής των αρμοδιοτήτων που πραγματοποιήθηκαν σε ολόκληρη τη χώρα το 2011, στην Πέλλα, δεν πέρασαν συγκεκριμένα οδικά δίκτυα στην αρμοδιότητα της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Η παράλειψη αυτή που δείχνει μικρή ή μόνο γραφειοκρατική ως λάθος, ήταν αυτή που έφερε αντιμέτωπη τη σημερινή διοίκηση του Δήμου με επικίνδυνες καταστάσεις, αιφνιδιάζοντάς την.
Έτσι το παράδοξο που προέκυψε είναι το εξής: O δρόμος Γιαννιτσών-Αλεξάνδρειας, μέχρι τα όρια της Περιφερειακής Ενότητας Πέλλας, στα οποία βρίσκεται και η γέφυρα του Λουδία, ανήκει στον Δήμο Πέλλας, ενώ το υπόλοιπο τμήμα του Νομού Ημαθίας, υπάγεται στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας.
To ίδιο συμβαίνει και στον δρόμο Γιαννιτσών-Γουμένισσας όπου το μισό τμήμα του νομού Κιλκίς ανήκει στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, ενώ το υπόλοιπο στο Δήμο Πέλλας.
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι για τα συγκεκριμένα τμήματα μπορούν να γίνονται παρεμβάσεις μόνο από τους αρμόδιους φορείς που έχουν και την αποκλειστική ευθύνη.
Το τραγικότερο είναι ότι οι δήμαρχοι που διοίκησαν τα τελευταία είκοσι χρόνια τον Δήμο Πέλλας, Νικόλαος Παπανικολάου και Γρηγόρης Στάμκος δεν εντόπισαν το λάθος, και προφανώς γι αυτό δεν φρόντισαν για τη διόρθωσή του.
Το πρόβλημα «έσκασε» στα χέρια του σημερινού δημάρχου Πέλλας, Στάθη Φουντουκίδη με αφορμή τη γέφυρα του Λουδία, η οποία βρίσκεται σε οριακό σημείο στατικότητας.
Μετά από 60 χρόνια λειτουργίας, και χωρίς ποτέ να συντηρηθεί, παρουσιάζει σοβαρές αποκλίσεις στατικής επάρκειας από τις μετρήσεις της κατασκευής της και, σύμφωνα με τις έως τώρα μετρήσεις, η κατάστασή της εμπνέει ανησυχία.
Ειδικότερα, με βάση τα στοιχεία επιστημονικής μελέτης, η γέφυρα είναι σε κατάσταση αστοχίας, δηλαδή είναι για κλείσιμο.
Συνεπώς η άγνοια δεν βρίσκει χώρο σε αυτή την περίπτωση και η καθυστέρηση δεν ταιριάζει.
Πρόκειται για ζήτημα ασφάλειας των πολιτών το οποίο έως τώρα μπορεί η δημοτική αρχή να το διαχειρίζεται με επάρκεια αλλά ωστόσο είναι ένα έργο του οποίου την ευθύνη δεν πρέπει να έχει η ίδια, αλλά η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας.
Από ό,τι διαπιστώνεται, όμως, οι απερχόμενοι δήμαρχοι μάλλον δεν ήξεραν ποιοι δρόμοι και ποιες υποδομές ήταν δική τους ευθύνη.
Έτσι τα πράγματα έγιναν πιο δύσκολα για τον ίδιο τον Δήμο. Δρόμοι και υποδομές έμειναν χωρίς φροντίδα, διότι ο Δήμος δεν ήξερε ότι του ανήκαν, όπως η γέφυρα στο «Μηδέν», με συνέπεια κανένας φορέας να μην ενδιαφέρεται για τη στατικότητά της.
Οι συνέπειες από το να μην ξέρει κάποιος, «το σπίτι του» δεν ήταν μόνο διοικητικές.
Το πρόβλημα πέρασε και έξω από τα γραφεία. Η άγνοια άλλαξε και άλλα σημεία της ζωής. Χάθηκαν ενδεχομένως και οι δυνατότητες χρηματοδότησης από προγράμματα της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας μεταξύ άλλων και για τον ηλεκτροφωτισμό περιφερειακών δρόμων, επειδή τυπικά δεν ανήκαν στο περιφερειακό οδικό δίκτυο.
Για να γίνει απόλυτα κατανοητό, ως παράδειγμα αναφέρω την προμήθεια ηλεκτρικών κολώνων φωτισμού ηλιακών led 2025-2026 της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας που τοποθετήθηκαν μόνο σε δρόμους που ανήκουν στην περιφέρεια.
Βέβαια το θέμα ποτέ δεν απασχόλησε και όσους διετέλεσαν βουλευτές από το 2010 διότι ουδέποτε τέθηκε σε αυτούς ως τοπικό θέμα έως πριν από δυο μήνες.
Ωστόσο, άγνωστο παραμένει και κάτι άλλο, εάν ο πρώην Αντιπεριφερειάρχης Πέλλας, Θόδωρος Θεοδωρίδης, είχε εντοπίσει το λάθος και εάν ως μετέπειτα δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Πέλλας ενημέρωσε τον τότε δήμαρχο Γρηγόρη Στάμκο.
Αναφορικά με το κόστος αποκατάστασης της υφιστάμενης γέφυρας ή της κατασκευής μιας νέας, αυτό είναι δυσβάστακτο για τα οικονομικά ενός δήμου.
Παρ’ όλα αυτά, ο σημερινός δήμαρχος είναι αυτός που καλείται να δώσει οριστική λύση σε δύο παλιές και εξαιρετικά σοβαρές διοικητικές εκκρεμότητες που κληρονόμησε.
Το μεγαλύτερο ρίσκο για τον δήμαρχο δεν είναι η γκρίνια ή οι αντιδράσεις των αγροτών.
Είναι η ευθύνη που επωμίζεται από τη στιγμή που επιτρέπει να συνεχίζεται, έστω και υπό περιορισμούς, η λειτουργία μιας γέφυρας η οποία έχει χαρακτηριστεί ότι βρίσκεται σε «κατάσταση αστοχίας».
Την ίδια ώρα, ασυνείδητοι οδηγοί παραβιάζουν τα μέτρα και διέρχονται με βαρέα οχήματα που φτάνουν ακόμη και τους 40 τόνους, ενώ το επιτρεπόμενο όριο έχει οριστεί στους 10 τόνους.
Ο Στάθης Φουντουκίδης θα μπορούσε να είχε αποφασίσει το πλήρες κλείσιμο της γέφυρας.
Δεν το έκανε, λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες των αγροτών και τις σοβαρές επιπτώσεις που θα προκαλούσε μια τέτοια απόφαση στην οικονομική ζωή της περιοχής.
Πρόκειται για μια δύσκολη επιλογή, η οποία όμως συνοδεύεται από τεράστια ευθύνη.
Στο τέλος, όμως, θα αξιολογηθεί θετικά ή αρνητικά από τις αποφάσεις, την ταχύτητα και την αποτελεσματικότητα των χειρισμών του.
Το συμπέρασμα λοιπόν είναι εξαιρετικά πολύπλοκο και δεν επιδέχεται ωραιοποιήσεις.
Ο Δήμος Πέλλας δεν έμεινε στάσιμος επειδή του έλειψαν μόνο τα χρήματα ή οι ευκαιρίες.
Έμεινε πίσω επειδή, επί δυο δεκαετίες, οι εκπρόσωποι της διοίκησης δεν γνώριζαν ούτε ποιοι δρόμοι ούτε ποιες υποδομές βρίσκονταν στην αρμοδιότητά τους.
Δεν έλεγξαν τους φακέλους, ούτε διόρθωσαν τα λάθη. Από θέσεις της τοπικής αυτοδιοίκησης πέρασαν πολλοί τοπικοί παράγοντες.
Το λάθος, όμως, έμεινε στη θέση του. Συνεπώς η «κόκκινη γέφυρα» είναι αυτή που αποκαλύπτει σήμερα το παρελθόν της απερισκεψίας μιας μεταγραφής και της άγνοιας των απερχόμενων διοικήσεων.
Η κατάσταση αυτή προέκυψε από ένα σοβαρό διοικητικό λάθος, το οποίο ανάγεται κατά την τελευταία περίοδο λειτουργίας της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Πέλλας, επί νομαρχίας Μιχάλη Καραμάνη, ο οποίος υπήρξε και ο τελευταίος νομάρχης Πέλλας.
Από τη δημοσιογραφική έρευνα προέκυψε ότι, κατά τη διαδικασία μεταφοράς και καταγραφής των αρμοδιοτήτων που πραγματοποιήθηκαν σε ολόκληρη τη χώρα το 2011, στην Πέλλα, δεν πέρασαν συγκεκριμένα οδικά δίκτυα στην αρμοδιότητα της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Η παράλειψη αυτή που δείχνει μικρή ή μόνο γραφειοκρατική ως λάθος, ήταν αυτή που έφερε αντιμέτωπη τη σημερινή διοίκηση του Δήμου με επικίνδυνες καταστάσεις, αιφνιδιάζοντάς την.
Έτσι το παράδοξο που προέκυψε είναι το εξής: O δρόμος Γιαννιτσών-Αλεξάνδρειας, μέχρι τα όρια της Περιφερειακής Ενότητας Πέλλας, στα οποία βρίσκεται και η γέφυρα του Λουδία, ανήκει στον Δήμο Πέλλας, ενώ το υπόλοιπο τμήμα του Νομού Ημαθίας, υπάγεται στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας.
To ίδιο συμβαίνει και στον δρόμο Γιαννιτσών-Γουμένισσας όπου το μισό τμήμα του νομού Κιλκίς ανήκει στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, ενώ το υπόλοιπο στο Δήμο Πέλλας.
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι για τα συγκεκριμένα τμήματα μπορούν να γίνονται παρεμβάσεις μόνο από τους αρμόδιους φορείς που έχουν και την αποκλειστική ευθύνη.
Το τραγικότερο είναι ότι οι δήμαρχοι που διοίκησαν τα τελευταία είκοσι χρόνια τον Δήμο Πέλλας, Νικόλαος Παπανικολάου και Γρηγόρης Στάμκος δεν εντόπισαν το λάθος, και προφανώς γι αυτό δεν φρόντισαν για τη διόρθωσή του.
Το πρόβλημα «έσκασε» στα χέρια του σημερινού δημάρχου Πέλλας, Στάθη Φουντουκίδη με αφορμή τη γέφυρα του Λουδία, η οποία βρίσκεται σε οριακό σημείο στατικότητας.
Ειδικότερα, με βάση τα στοιχεία επιστημονικής μελέτης, η γέφυρα είναι σε κατάσταση αστοχίας, δηλαδή είναι για κλείσιμο.
Συνεπώς η άγνοια δεν βρίσκει χώρο σε αυτή την περίπτωση και η καθυστέρηση δεν ταιριάζει.
Πρόκειται για ζήτημα ασφάλειας των πολιτών το οποίο έως τώρα μπορεί η δημοτική αρχή να το διαχειρίζεται με επάρκεια αλλά ωστόσο είναι ένα έργο του οποίου την ευθύνη δεν πρέπει να έχει η ίδια, αλλά η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας.
Από ό,τι διαπιστώνεται, όμως, οι απερχόμενοι δήμαρχοι μάλλον δεν ήξεραν ποιοι δρόμοι και ποιες υποδομές ήταν δική τους ευθύνη.
Έτσι τα πράγματα έγιναν πιο δύσκολα για τον ίδιο τον Δήμο. Δρόμοι και υποδομές έμειναν χωρίς φροντίδα, διότι ο Δήμος δεν ήξερε ότι του ανήκαν, όπως η γέφυρα στο «Μηδέν», με συνέπεια κανένας φορέας να μην ενδιαφέρεται για τη στατικότητά της.
Οι συνέπειες από το να μην ξέρει κάποιος, «το σπίτι του» δεν ήταν μόνο διοικητικές.
Το πρόβλημα πέρασε και έξω από τα γραφεία. Η άγνοια άλλαξε και άλλα σημεία της ζωής. Χάθηκαν ενδεχομένως και οι δυνατότητες χρηματοδότησης από προγράμματα της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας μεταξύ άλλων και για τον ηλεκτροφωτισμό περιφερειακών δρόμων, επειδή τυπικά δεν ανήκαν στο περιφερειακό οδικό δίκτυο.
Για να γίνει απόλυτα κατανοητό, ως παράδειγμα αναφέρω την προμήθεια ηλεκτρικών κολώνων φωτισμού ηλιακών led 2025-2026 της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας που τοποθετήθηκαν μόνο σε δρόμους που ανήκουν στην περιφέρεια.
Βέβαια το θέμα ποτέ δεν απασχόλησε και όσους διετέλεσαν βουλευτές από το 2010 διότι ουδέποτε τέθηκε σε αυτούς ως τοπικό θέμα έως πριν από δυο μήνες.
Ωστόσο, άγνωστο παραμένει και κάτι άλλο, εάν ο πρώην Αντιπεριφερειάρχης Πέλλας, Θόδωρος Θεοδωρίδης, είχε εντοπίσει το λάθος και εάν ως μετέπειτα δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Πέλλας ενημέρωσε τον τότε δήμαρχο Γρηγόρη Στάμκο.
Αναφορικά με το κόστος αποκατάστασης της υφιστάμενης γέφυρας ή της κατασκευής μιας νέας, αυτό είναι δυσβάστακτο για τα οικονομικά ενός δήμου.
Παρ’ όλα αυτά, ο σημερινός δήμαρχος είναι αυτός που καλείται να δώσει οριστική λύση σε δύο παλιές και εξαιρετικά σοβαρές διοικητικές εκκρεμότητες που κληρονόμησε.
Το μεγαλύτερο ρίσκο για τον δήμαρχο δεν είναι η γκρίνια ή οι αντιδράσεις των αγροτών.
Είναι η ευθύνη που επωμίζεται από τη στιγμή που επιτρέπει να συνεχίζεται, έστω και υπό περιορισμούς, η λειτουργία μιας γέφυρας η οποία έχει χαρακτηριστεί ότι βρίσκεται σε «κατάσταση αστοχίας».
Ο Στάθης Φουντουκίδης θα μπορούσε να είχε αποφασίσει το πλήρες κλείσιμο της γέφυρας.
Δεν το έκανε, λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες των αγροτών και τις σοβαρές επιπτώσεις που θα προκαλούσε μια τέτοια απόφαση στην οικονομική ζωή της περιοχής.
Πρόκειται για μια δύσκολη επιλογή, η οποία όμως συνοδεύεται από τεράστια ευθύνη.
Στο τέλος, όμως, θα αξιολογηθεί θετικά ή αρνητικά από τις αποφάσεις, την ταχύτητα και την αποτελεσματικότητα των χειρισμών του.
Το συμπέρασμα λοιπόν είναι εξαιρετικά πολύπλοκο και δεν επιδέχεται ωραιοποιήσεις.
Ο Δήμος Πέλλας δεν έμεινε στάσιμος επειδή του έλειψαν μόνο τα χρήματα ή οι ευκαιρίες.
Έμεινε πίσω επειδή, επί δυο δεκαετίες, οι εκπρόσωποι της διοίκησης δεν γνώριζαν ούτε ποιοι δρόμοι ούτε ποιες υποδομές βρίσκονταν στην αρμοδιότητά τους.
Δεν έλεγξαν τους φακέλους, ούτε διόρθωσαν τα λάθη. Από θέσεις της τοπικής αυτοδιοίκησης πέρασαν πολλοί τοπικοί παράγοντες.
Το λάθος, όμως, έμεινε στη θέση του. Συνεπώς η «κόκκινη γέφυρα» είναι αυτή που αποκαλύπτει σήμερα το παρελθόν της απερισκεψίας μιας μεταγραφής και της άγνοιας των απερχόμενων διοικήσεων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου