Η Ελλάδα στα όρια της ανθρωπιστικής κρίσης και της κατάρρευσης
του "Ψυχαργώς". Η Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση που έμεινε στα χαρτιά,
αφήνοντας μετέωρους ασθενείς, κλειστά δημόσια νοσοκομεία και νοσηλευτικό
προσωπικό χωρίς ενημέρωση. Η Επιστημονική Διευθύντρια της
Ε.Κ.Ψ.&Ψ.Υ αναλύει το "γκρίζο" μέλλον της ψυχικής μας υγείας.
«Κοινωνική βόμβα» που είναι έτοιμη να εκραγεί. Έτος
αφοπλισμού, το 2015. Τότε λήγει η εθνική μας δέσμευση απέναντι στην Ε.Ε.
για τη μετάβαση της Ελλάδας στην εποχή της αποασυλοποίησης, στην εποχή
του οριστικού λουκέτου του συνόλου των ψυχιατρικών μονάδων, του ακούσιου
εγκλεισμού και της αποκλειστικής φροντίδας ασθενών σε δομές εντός του
κοινωνικού ιστού. Τριάντα όμως χρόνια μετά την πρώτη συζήτηση για την
προσπάθεια ουσιαστικής Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης στη χώρα μας – στα
πρότυπα και άλλων κρατών – μελών της ευρωζώνης – και το κυβερνητικό έργο
παραμένει ακόμη ασαφές. Το φιλόδοξο πρόγραμμα «Ψυχαργώς» κινδυνεύει να
τιναχτεί στον αέρα, εκατοντάδες τρόφιμοι «φλερτάρουν» με τον κοινωνικό
αποκλεισμό και το ιατρικό/νοσηλευτικό προσωπικό παραμένει μετέωρο και
χωρίς προοπτική απορρόφησης σε νέες δομές ψυχικής υγείας.























