Καλωσορίσατε στο @P e l l a - Το επώνυμο blog της Πέλλας
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ιστορία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ιστορία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή, 30 Απριλίου 2021

Υπάρχουν αποδείξεις για την ιστορική ύπαρξη του Ιησού;

Ενώ δισεκατομμύρια άνθρωποι συμφωνούν πως ο Ιησούς υπήρξε μια από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες στην παγκόσμια ιστορία, πολλοί άλλοι απορρίπτουν την ιδέα της ίδιας της ύπαρξής του. Μια έρευνα του 2015 που διεξήχθη από την Εκκλησία της Αγγλίας, για παράδειγμα, διαπίστωσε ότι το 22% των ενηλίκων στην Αγγλία δεν πίστευαν ότι ο Ιησούς υπήρξε στην πραγματικότητα.
Ωστόσο, μεταξύ των μελετητών της Καινής Διαθήκης της Χριστιανικής Βίβλου, υπάρχει μικρή διαφωνία ότι έζησε στην πραγματικότητα. Ο Lawrence Mykytiuk, αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Purdue και συγγραφέας ενός άρθρου της Βιβλικής Αρχαιολογικής Επισκόπησης του 2015 σχετικά με τα «εξω-βιβλικά» στοιχεία του Ιησού, σημειώνει ότι ούτε στα αρχαία χρόνια υπήρχε κάποια συζήτηση για το ζήτημα. «Εβραίοι ραβίνοι που δεν τους άρεσε ο Ιησούς και όσοι τον ακολουθούσαν, τον κατηγόρησαν ότι ήταν μάγος και οδηγούσε τους ανθρώπους στην παραπλάνηση», αναφέρει στο History.com «αλλά ποτέ δεν είπαν ότι δεν υπήρχε».

Σάββατο, 27 Μαρτίου 2021

Κιμάς γαρίδας και... 1821

Για τα διακόσια χρόνια από το 1821 το μόνο εξεζητημένο έδεσμα που απόλαυσαν οι υψηλοί προσκεκλημένοι (και απόγονοι) των προστάτιδων δυνάμεων είναι ο κιμάς γαρίδας! Κατά τα άλλα, το μενού περιελάμβανε ταπεινά καθημερινά πιάτα της ελληνικής -θαλασσινής- κουζίνας κατά παραγγελία, όπως λένε τα ρεπορτάζ, της Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας. Οι χαβιαρολαρύγγιοι -κατά Σκαρίμπα- θα κάνουν μία υποχώρηση… Εξάλλου τόσα έχουν φάει και προβλέπεται να φάνε από τους κόπους του ελληνικού λαού. Ας εκδημοκρατιστούν για λίγο γαστριμαργικά! Αυτή βέβαια είναι μία σοβαροφανής εκδοχή του γιορτασμού των 200 χρόνων από το 1821. Γιατί υπάρχει και η πιο ευτράπελη, που αποτυπώνεται στη φωτογραφία έξω από την Εθνική Πινακοθήκη. Με την Αγγελοπούλου, το σιγκούνι της και το πρωθυπουργικό ζεύγος…

Πέμπτη, 25 Μαρτίου 2021

Μαθήματα ληστρικής πατριδογνωσίας

Μικρό επετειακό. Αν το απλυταριό (έτσι ακριβώς) που συγκρότησε κυρίως τον στρατό της Επανάστασης, μαζί με τους παστρικούς και καλοταϊσμένους Φιλικούς συνωμότες, τους πλούσιους καραβοκυραίους, τους δυσφορούντες προεστούς και επισκόπους που διαγκωνίζονταν για την ηγεσία της, καταδίκαζαν πριν από 200 χρόνια τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται, αυτήν την ώρα δεν θα πετάγανε F16 πάνω απ’ τα κεφάλια μας, η Γιάννα δεν θα το ’παιζε Νεομπουμπουλίνα και το συγκρότημα του στιχοπλόκου των Εξάψεων δεν θα οραματιζόταν τον Κούλη ως Μιαούλη.

Σάββατο, 6 Μαρτίου 2021

Παγκόσμιο συνέδριο Ρομά 1971-2021

Διεθνή Επετειακή Συνδιάσκεψη Ρομά 1971-2021 για τον εορτασμό μισού αιώνα από το πρώτο Παγκόσμιο Συνέδριο Ρομά, που διεξήχθη το 1971 στο Λονδίνο, διοργανώvει η Πανελλαδική Συνομοσπονδία Ελλήνων Ρομά «ΕΛΛΑΝ ΠΑΣΣΕ» και με αφορμή την επέτειο 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση του 1821.

Σάββατο, 26 Δεκεμβρίου 2020

Η αβάσταχτη βαρύτητα του 2020

Στο δοκίμιο «Χρόνος και Ιστορία», ο Τζόρτζιο Αγκάμπεν -προσεγγίζοντας τον χρόνο ως βασική συγκροτούσα συνιστώσα του κόσμου- σημειώνει πως η πραγματική επανάσταση δεν είναι να αλλάξεις τον κόσμο, αλλά να αλλάξεις τον χρόνο.
Διατρέχοντας την επικαιρότητα στις ευρωπαϊκές εφημερίδες, εύκολα κάποιος σκοντάφτει ξανά και ξανά πάνω στη φράση «2020, το μαύρο έτος του 21ου αιώνα». Ιδίως στον γαλλικό και στον ιταλικό Τύπο, αυτή η χρονιά έχει καταχωριστεί με το χρώμα του ερέβους ενώ σε παγκόσμιο επίπεδο, έχει ταυτιστεί με τις έννοιες «καραντίνα», «πανδημία» και «εγκλεισμός», διαταράσσοντας τη σχέση του ανθρώπινου υποκειμένου με τον χρόνο.

Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2020

Ορφανοί είναι...

…όσοι δεν ζωντανεύουν τους προγόνους τους. Ετσι γράφει σε κάποιο ποίημά του ο οξύνους και στοχαστικός Μίμης Σουλιώτης που απήλθε νωρίς. Μας το θυμίζει το βιβλίο για το έργο και τον βίο του που κυκλοφόρησε πρόσφατα (Πεχλιβάνη-Κωτόπουλος). Ο ποιητικός λόγος θέτει ένα καίριο ζήτημα, με αφορμή και την επέτειο της φασιστική επίθεσης στη χώρα μας πριν από ογδόντα χρόνια.

Κυριακή, 16 Αυγούστου 2020

Μέθοδος Γκρούεζα

Ο πρώτος που μου ήρθε στο μυαλό ήταν ο Κένεντι. Ο Τζον Φιτζέραλντ, του Κένεντι ο γιος, αυτού που πλήρωνε τους πάντες για να μη βγουν τα σκάνδαλα του γιου του παραέξω και που φυσικά είχε κόψει και μισθό (κανονικό και με υπερωρίες) στην Τζάκι, ώστε να μην πολυθυμώνει με τη Μέριλιν και χαλάσει τον γάμο της και χαθεί η προεδρία. Αυτής της Τζάκι, το γένος Μπουβιέ, αργότερα Ωνάση (α ρε κατακαημένη Κάλλας), της οποίας να ψωνίζει πολύ της άρεσε και σε φουστάνια πολλά ξόδευε και σε καπέλα ακόμη περισσότερα και που πολύ έκλαψε, πολύ όμως, σαν δίπλα της δολοφονήθηκε ο Τζον, το 1963, Νοέμβρης ήταν και γάντια φόραγε και καπέλο ασορτί και το ταγέρ της, ροζ ήταν, πολύ λερώθηκε, αίματα, μυαλά, δάκρυα, όλα ανάκατα και σε ειδικές συνθήκες θερμοκρασίας και υγρασίας το έχουν ακόμα και το φυλάνε αλλά δεν το δείχνουν στον κόσμο γιατί, λέει, «δεν κάνει».

Παρασκευή, 14 Αυγούστου 2020

Αν ο ΕΛΑΣ καταλάμβανε την Αθήνα

Αν είχε επιτραπεί στον EΛAΣ να μπει τον Οκτώβριο του '44 στην Αθήνα, θα είχαμε μια εντελώς διαφορετική εξέλιξη της χώρας. Δεν θα υπήρχε λόγος για το αιματοκύλισμα στα Δεκεμβριανά και στον Εμφύλιο που ακολούθησε, ούτε θα πρωταγωνιστούσαν μεταπολεμικά οι ακροδεξιές δυνάμεις που οδήγησαν στη δικτατορία του 1967 και την προδοσία της Κύπρου το 1974.
Στις 12 Οκτωβρίου 1944 οι Γερμανοί εγκαταλείπουν την Αθήνα.
Η κυβέρνηση Παπανδρέου θα αφιχθεί στις 18 του μήνα.
Η πρωτεύουσα ήταν ορθάνοιχτη, μα ο ΕΛΑΣ δεν μπήκε.

Σάββατο, 6 Ιουνίου 2020

Μικρό πλιάτσικο, μεγάλο πλιάτσικο

Ενδεχομένως παραβιάζω ανοιχτές πόρτες. Εγραψε το περασμένο Σάββατο ο Αρης Χατζηστεφάνου ένα εύστοχο κείμενο για το «Δικαίωμα στο πλιάτσικο», ξεκινώντας από την αγγλοσαξονική λέξη loot που χρησιμοποιείται για τη λεηλασία, την αρπαγή, κι εκεί επισήμανε την απροσδόκητη σύνδεση του looting (=πλιάτσικο) με τις οικονομικές και κοινωνικές ρίζες του ρατσισμού: εφόσον ιδιοκτησία στη δουλοκτητική Αμερική σήμαινε λίγο πολύ μέχρι και τον 19ο αιώνα την κατοχή γης και μαύρων δούλων, looting (=πλιάτσικο) αποκαλούνταν και η διά της βίας απελευθέρωση ενός σκλάβου από πλήθος εξεγερμένων μαύρων (ενδεχομένως με τη δειλή υποστήριξη και λίγων λευκών). Και σ’ αυτήν την αυτονόητη στις μέρες μας απελευθερωτική πράξη θεμελιώνεται, κυριολεκτικά και μεταφορικά, ένα «δικαίωμα στο πλιάτσικο», κατά τον τίτλο του κειμένου του Α.Χ. («Εφ.Συν.» 30/5/2020).

Τετάρτη, 12 Φεβρουαρίου 2020

Καταπέλτης η Κομισιόν κατά της Κεραμέως για θρησκευτικά και «εθνική προπαγάνδα» στα σχολεία

Έμμεση αλλά σαφή καταδίκη των πολιτικών της υπουργού Παιδείας, Νίκης Κεραμέως, συνιστά η απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις ερωτήσεις του Στέλιου Κούλογλου σχετικά με την διδασκαλία του μαθήματος των θρησκευτικών στα σχολεία, αλλά και την «καλλιέργεια εθνικής συνείδησης» στους μαθητές.
Συγκεκριμένα, ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ με ερωτήσεις του προς την Κομισιόν είχε επισημάνει πως οι δηλώσεις της υπουργού ότι η εκμάθηση της ιστορίας «δεν πρέπει να έχει χαρακτήρα κοινωνιολογικό, αλλά να αναπτύσσει την εθνική συνείδηση», αντίκεινται στα ευρωπαϊκά ιδεώδη αλλά και στα προγράμματα σπουδών του δυτικού κόσμου, που υιοθετούν ως σκοπό της ιστορίας την καλλιέργεια της ιστορικής συνείδησης και σκέψης. «Η “εθνική συνείδηση” θεωρείται υπεύθυνη για τον εθνικισμό και συνιστά εμπόδιο για την ευρωπαϊκή συνύπαρξη, όπως προκύπτει και από τις εργασίες του Συμβουλίου της Ευρώπης», τόνιζε ο ευρωβουλευτής στις ερωτήσεις του.

Τετάρτη, 1 Ιανουαρίου 2020

Η εξήγηση για τα... ακατανόητα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς!

Την Παραμονή της Πρωτοχρονιάς όλα τα παιδιά γυρνούν στα σπίτια γνωστών και φίλων ψάλλοντας τα κάλαντα και προετοιμάζοντάς μας για την έλευση της νέας χρονιάς.
Πλέον, στην Ελλάδα τα καθιερωμένα πρωτοχρονιάτικα κάλαντα είναι γνωστά με το όνομα «Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά» και ψάλλονταν αρχικά στο νότιο και ανατολικό Αιγαίο και σε περιοχές της δυτικής Μικράς Ασίας, ωστόσο εδώ και κάποιες δεκαετίες έχουν γίνει τα επίσημα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς παρόλο που οι περισσότεροι στίχοι τους δεν βγάζουν ιδιαίτερο νόημα!
Αν κάποιος ακούσει ή διαβάσει τους στίχους θα καταλάβει ότι είναι αρκετά δυσνόητοι και ασυνάρτητοι με κάποιους στίχους να μοιάζουν τελείως άσχετοι με το υπόλοιπο περιεχόμενο.
Η αλήθεια ωστόσο είναι αρκετά… ρομαντική καθώς πίσω από τους δυσνόητους στίχους κρύβεται καλά μια ιστορία αγάπης!

Η ιστορία μας μέσα από τα παιχνίδια...

Δεκαετία του ’80. Η οικογένεια συγκεντρώνεται απέναντι από την τηλεόραση, η οποία υπάρχει πλέον σχεδόν σε κάθε σπίτι. Αρχίζει μία από τις πιο επιτυχημένες τηλεοπτικές σειρές της εποχής, με τον Ντέιβιντ Χάσελχοφ να υποδύεται έναν πρώην αστυνομικό, που καλείται να πατάξει το έγκλημα με όχημα τον υπερσύγχρονο «ΚΙΤΤ». Πρόκειται για ένα αυτοκίνητο που μιλά και σκέφτεται σαν άνθρωπος, δεν χρειάζεται οδηγό και «πιάνει» μεγάλες ταχύτητες.
Στο τέλος της χρονιάς, ο μικρός γιος της οικογένειας ανοίγει το δώρο που βρίσκει κάτω από το Χριστουγεννιάτικο δέντρο, το οποίο περιέχει το ρολόι του ΚΙΤΤ! Κατεβάζει από αυτό τις «ράμπες εκτόξευσης», το κουρδίζει και μέσα από το ρολόι βγαίνει το αυτοκίνητο του ιππότη της ασφάλτου!

Κυριακή, 17 Νοεμβρίου 2019

Ο «μύθος» και ο μύθος

Καθώς πλησιάζει η επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, θα αρχίσουν πάλι να κυκλοφορούν, έντυπα και ηλεκτρονικά, διάφορα κείμενα που θα κάνουν λόγο για τον «μύθο» των νεκρών στο Πολυτεχνείο τον Νοέμβριο του 1973. Μια διαφορετική εκδοχή αυτού του «μύθου» είναι ότι δεν υπήρξαν νεκροί μέσα στο κτίριο του Πολυτεχνείου, άποψη που συμμερίζεται και νυν υπουργός της κυβέρνησης, λες και οι νεκροί εκείνων των ημερών ήταν θύματα σε τροχαία δυστυχήματα και όχι πολίτες οι οποίοι σκοτώθηκαν από τα πυρά του στρατού, ο οποίος είχε κατακλύσει το κέντρο της πρωτεύουσας για να καταστείλει την εξέγερση.

Τρίτη, 12 Νοεμβρίου 2019

Το κοινό σημείο

Αγανακτούν πολλοί με τις αναφορές στις περιπέτειες των γονιών μας ως προσφύγων από τη Μικρασία στην Ελλάδα. Τι σχέση έχει η ιστορία των προσφύγων που ήρθαν το 1922 με τους σημερινούς πρόσφυγες και μετανάστες που καταφτάνουν στο Αιγαίο; Εκείνοι ήταν χριστιανοί ορθόδοξοι, έρχονταν σε χώρα που θεωρούσαν πατρίδα· και δεν το είχαν επιλέξει. Είχαν αναγκαστεί να ξεριζωθούν εξαιτίας της ήττας και της καταστροφής που είχε προκαλέσει αυτή η ίδια η χώρα υποδοχής-πατρίδα, άρα είχε υποχρέωση να τους δεχτεί.

Τρίτη, 5 Νοεμβρίου 2019

Γιατί οι Ελληνες δυσκολευόμαστε στην Ιστορία;

Το 2004 πέρασα μερικές καλοκαιρινές μέρες σε μια αίθουσα της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης, διορθώνοντας γραπτά υποψηφίων για τη Σχολή. Στην ίδια αίθουσα διόρθωνε κι ένας φίλος, εξαιρετικός ιστορικός. Μία από εκείνες τις μέρες, σηκώθηκε νευρικά και μου έδειξε ένα γραπτό. Διάβασα: «Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, που άρχισε την 28η Οκτωβρίου 1940...». Γέλασα! Αυτός δεν γελούσε. Δεν επιτρέπεται πτυχιούχος ιστορικού τμήματος (οι υποψήφιοι για την ΕΣΔΔ είναι πτυχιούχοι πανεπιστημίου) να γράφει τέτοια σαχλαμάρα, σχολίασε.

Τετάρτη, 30 Οκτωβρίου 2019

Η ιδέα της Ευρώπης και η Ευρωπαϊκή Ενωση

Ευθύς εξαρχής δηλώνω ότι ως Ευρωπαίος πολίτης περιμένω από τους αντιπροσώπους μας στην κοινοβουλευτική δημοκρατία να υπερασπίζονται τις ιδέες της Ευρώπης και τις αξίες της Δύσης. Οχι όμως με τεχνοκρατικό τρόπο και μέθοδο, η οποία απηχεί μέσω λεκτικών εκφράσεων νοήματα που δεν επιδέχονται στοιχειώδη εμπειρική τεκμηρίωση. Τι σημαίνει «ευρωπαϊκός τρόπος ζωής»; Ή, εάν θέλετε, τι σημαίνει «ευρωπαϊκός βιόκοσμος»; Εάν η τεχνοκρατική Ευρωπαϊκή Ενωση επιμένει σε αυτές τις γλωσσικές εκφράσεις –«τρόπος ζωής», «ευρωπαϊκός»– σε αντίθεση με κοινωνικούς βιόκοσμους που δεν εντάσσονται στο δυτικό σύστημα, αυτό σημαίνει πως οι Βρυξέλλες ομολογούν ότι δεν είναι μόνον «γυάλινος πύργος» αλλά ότι εκφράζουν πρωτίστως την αποστροφή τους προς την ίδια την ιδέα της Ευρώπης.

Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2019

Πατρίς, Θρησκεία, Ομογένεια

Αναφερόμαστε, φυσικά, στο περίφημο πλέον ζήτημα της ψήφου των αποδήμων. Το τελευταίο δεν αφορά μόνο μια ενδεχόμενη τεχνική διευκόλυνση των εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων πολιτών που έχουν ξενιτευτεί την τελευταία δεκαετία εντός ή εκτός Ε.Ε., ώστε ν’ ασκήσουν εξ αποστάσεων το εκλογικό τους δικαίωμα −όσο κι αν, ακόμη και μια τέτοια διευκόλυνση, ισοδυναμεί εκ των πραγμάτων με άνιση μεταχείριση ανάμεσα στους μετανάστες και όλους εκείνους που ζουν μεν στο εσωτερικό της επικράτειας αλλά για διάφορους λόγους (εργασιακούς, οικονομικούς κ.λπ.) δεν μπορούν να μετακινηθούν για να ψηφίσουν, όπως έγινε με χιλιάδες εποχικούς εργαζόμενους της τουριστικής βιομηχανίας κατά τις πρόσφατες εκλογές της 7ης Ιουλίου.

Δευτέρα, 14 Οκτωβρίου 2019

Ελληνες και Βάρβαροι

Ο σύγχρονος κόσμος είναι πολύπλοκος και παράδοξος. Από τη μια πλευρά, οι ζωές μας διαμορφώνονται καθοριστικά από τις διαδικασίες της παγκοσμιοποίησης: ζούμε σε πολυεθνικές και πολυπολιτισμικές κοινότητες, ερχόμαστε σε επαφή και αναπτύσσουμε σχέσεις με ανθρώπους και καταναλώνουμε προϊόντα από τα πιο μακρινά μέρη του κόσμου και προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε συλλογικά παγκόσμια προβλήματα, όπως αυτό της κλιματικής αλλαγής. Από την άλλη πλευρά, σε όποια περιοχή του πλανήτη κι αν κοιτάξουμε, οι εθνικές, θρησκευτικές και πολιτισμικές συγκρούσεις είναι από τα πιο έντονα χαρακτηριστικά του σύγχρονου κόσμου.
Πολλοί πιστεύουν ότι η πολυπλοκότητα του σύγχρονου παγκοσμιοποιημένου κόσμου έρχεται σε άμεση αντίθεση με την απλότητα και καθαρότητα του παρελθόντος: ότι δηλαδή από τις απαρχές της Iστορίας μέχρι σχετικά πρόσφατα οι άνθρωποι ζούσαν σε διακριτές εθνικές και πολιτισμικές κοινότητες και η παγκοσμιοποίηση ταράζει αυτή τη σταθερότητα και συνοχή και δημιουργεί σοβαρά προβλήματα.

Παρασκευή, 4 Οκτωβρίου 2019

ΟΝΝΕΔ: H ιστορία της από το 1974 έως σήμερα-Ανοίγει τις εργασίες του το 12ο Συνέδριο

Με κεντρικό σύνθημα «Το ΑΥΡΙΟ ΤΩΡΑ», ανοίγει σήμερα τις εργασίες του το 12ο Συνέδριο της ΟΝΝΕΔ. Στο Συνέδριο θα απευθύνει χαιρετισμό ο πρωθυπουργός και πρόεδρος της ΝΔ, Κυριάκος Μητσοτάκης, ο απερχόμενος πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ Κώστας Δέρβος, στελέχη της νεολαίας της ΝΔ και αρκετοί υπουργοί της κυβέρνησης.
Η ΟΝΝΕΔ, νεολαία του κόμματος της ΝΔ, αριθμεί πλέον 45 χρόνια ζωής, όσα και η Νέα Δημοκρατία, αφού ιδρύθηκε σχεδόν ταυτόχρονα με το κόμμα το 1974.

Σάββατο, 28 Σεπτεμβρίου 2019

Το «Μολών Λαβέ» δεν το είπε ο Λεωνίδας και ο Πήλιος Γούσης δεν ήταν προδότης!

Οι ιστορικοί γράφουν πολλές φορές ανακρίβειες που τα χρόνια τις παίρνουν από το χέρι, τις μεγαλώνουν με τροφή την υπερβολή και την ακριτομυθία, και τις παραδίδουν στις επόμενες γενιές ως θέσφατα, διαμορφώνοντας, τελικά, λανθασμένα στερεότυπα που πλανώνται και πλανούν εις τους αιώνας των αιώνων.
Λέγεται πως «ο Θεός δεν μπορεί να μεταβάλει το παρελθόν, οι ιστορικοί όμως μπορούν. Επειδή, λοιπόν, είναι χρήσιμοι γι' αυτό, ο Δημιουργός ανέχεται την ύπαρξή τους»… Ο Βρετανός συγγραφέας Σάμουελ Μπάτλερ το έχει πει και σαν να έχει δίκιο. Οι ιστορικοί γράφουν πολλές φορές ανακρίβειες που τα χρόνια τις παίρνουν από το χέρι, τις μεγαλώνουν με τροφή την υπερβολή και την ακριτομυθία, και τις παραδίδουν στις επόμενες γενιές ως θέσφατα, διαμορφώνοντας, τελικά, λανθασμένα στερεότυπα που πλανώνται και πλανούν εις τους αιώνας των αιώνων.