Καλωσορίσατε στο @P e l l a - Το επώνυμο blog της Πέλλας
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πολιτική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πολιτική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, 23 Φεβρουαρίου 2021

Οξυγόνο!

Οι φον Δημητράκηδες ή το σύστημα που τους θρέφει;
Δε θα αναλύσουμε, εδώ, γιατί η θεατρική πλάνη δεν είναι θεατρική εξαπάτηση, γιατί η υποκριτική δεν ταυτίζεται με την υποκρισία παρά την κοινή τους ρίζα και τους λόγους για τους οποίους η υπουργός Πολιτισμού δεν είναι ούτε εξαπατηθείσασα ούτε ατυχήσασα.
Δεν θα μιλήσουμε εδώ για το τί σημαίνει πολιτική ευθύνη και δεν θα απαριθμήσουμε τους λόγους για τους οποίους η πολιτική ευθύνη είναι αντικειμενική και δεν εξαρτάται από δικαιολογίες τύπου «εγώ κύριε μιλούσα με τη Γιαδικιάρογλου».

Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2021

Προφανώς… εξαπατήθηκαν

Προφανώς όταν ο μακαρίτης, πλέον, Επστάιν, ο προαγωγός ανηλίκων, δισεκατομμυριούχος τραπεζίτης, χρηματιστής, φίλος του Κλίντον και του Τραμπ, έστηνε την «βιομηχανία» του στην οποία ήταν βουτηγμένη μέχρι το λαιμό η επιχειρηματική και πολιτική ελίτ των ΗΠΑ, βασιλικών οίκων μη εξαιρουμένων, οι μετέχοντες σε αυτήν είχαν… εξαπατηθεί.

Σάββατο, 20 Φεβρουαρίου 2021

Το εμβόλιο ως πολιτική μεταφορά: "Ψηφίστε με και θα σας φροντίσω"

Το βρετανικό περιοδικό ArtReview αναλύει τον ρόλο των εικόνων στην πανδημία, την σημασία της απουσίας τους και την χρήση τους για πολιτικούς σκοπούς.
Συντρίμμια, ανθρώπινος πόνος, η εικόνα του θανάτου. Το οπτικό υλικό, το οποίο συχνά προκύπτει σε περιόδους πολέμου, κρίσεων και καταστροφών, είναι εν πολλοίς ανύπαρκτο στην περίπτωση της πανδημίας του νέου κορονοϊού. Ο εχθρός είναι τόσο μικρός που καθίσταται αόρατος, ενώ οι θάνατοι που προκαλεί, συνήθως λαμβάνουν χώρα σε νοσοκομειακές μονάδες, απόλυτα τραγικοί, χωρίς όμως να αποτυπώνονται από τον φακό με τρόπο τέτοιο που θα επέτρεπε να χρησιμεύσουν ως οπτικές μεταφορές για το μέγεθος της τραγωδίας.

Κυριακή, 14 Φεβρουαρίου 2021

Facebook: ζώο απολίτικο

Η απόφαση του Facebook να περιορίσει τα θέματα πολιτικού περιεχομένου που βλέπουν οι χρήστες του είναι βαθύτατα πολιτική. Ο πολιτικός λόγος βρίσκεται υπό διωγμόν από τη βιομηχανία των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, τη στιγμή που τον χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ.
Ακολουθήστε μας στο Google news
Xιλιάδες ή και εκατομμύρια κάτοικοι της Βραζιλίας, του Καναδά και της Ινδονησίας μετατράπηκαν αυτή την εβδομάδα, εν αγνοία τους, σε «ινδικά χοιρίδια» ενός τεράστιου πολιτικού πειράματος, που ανακοίνωσε στα τέλη Ιανουαρίου o δημιουργός του Facebook, Μαρκ Ζούκερμπεργκ. Για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα θα βλέπουν στον «τοίχο» τους πολύ λιγότερα θέματα πολιτικού περιεχομένου από ό,τι μέχρι σήμερα.

Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2021

Πουλημένα τομάρια

Δεν αποφεύγω με κείμενα συναισθηματικών διεργασιών την πολιτική πραγματικότητα, απεναντίας. Ποιος είπε ότι το συναίσθημα δεν έχει πολιτική πλευρά; Ποιος νομοθέτησε να μας κυβερνούν οι αναίσθητοι και οι ακαλλιέργητοι; Οι ίδιοι θα μου πείτε, το πρόβλημα όμως είναι ότι την πληρώνουν αθώοι, αθώοι που βρέθηκαν στο λάθος τόπο τη λάθος στιγμή. 

Πέμπτη, 7 Ιανουαρίου 2021

Για το μύθο της επιστημονικής ουδετερότητας

Από τις πρώτες μέρες της πανδημίας η διαχείρισή της από την κυβέρνηση στηρίχτηκε πολιτικά με το ιδεολόγημα της επιστημονικής ουδετερότητας, ότι η επιστήμη είναι κάτι ουδέτερο, αταξικό, αίρεται πάνω από πολιτικές και ιδεολογικές διαφορές. Ο «ρόλος της κυβέρνησης είναι να ακούει τους ειδικούς», «να ακολουθεί τις οδηγίες τους ώστε να βγούμε από το τούνελ».
Πέρα από τον τομέα της Υγείας το αφήγημα γενικεύτηκε στον τομέα της οικονομίας και της κοινωνικής ζωής με χαρακτηριστικό σύνθημα «Ενας Τσιόδρας για την οικονομία». Το δυστοπικό μέλλον που προετοιμάζουν για την εργατική τάξη, τα υπόλοιπα λαϊκά στρώματα, τη νεολαία, ώστε να αντιμετωπίσει το καπιταλιστικό σύστημα την κρίση του, παρουσιάζεται περίπου ως νομοτέλεια γιατί στηρίζεται από την επιστημοσύνη του νομπελίστα κ. Πισσαρίδη με τη γνωστή έκθεσή του.

Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2020

Σκάνδαλα και σκανδαλολογία

Τα σκάνδαλα, υπαρκτά ή κατασκευασμένα, δεν έλειψαν ποτέ από την πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας. Οπως δεν έλειψε και η σκανδαλολογία. Ο πολιτικός δηλαδή λόγος που αξιοποιεί για μικροκομματικά οφέλη τα σκάνδαλα των πολιτικών αντιπάλων όταν δεν τα κατασκευάζει. Εκείνο που έλειψε, είναι μια σοβαρή συζήτηση γύρω από το πρόβλημα και την αποτελεσματική αντιμετώπισή του σε όλες τις διαστάσεις που έχει.

Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2020

Θα ανθίσουν λουλούδια…

Το φασιστικό τέρας βγήκε από το λαγούμι του και ξαναδήλωσε την παρουσία του με αφορμή τους εορτασμούς για το Πολυτεχνείο. Είναι αυτό που είχε γράψει σε μια νεοναζιστική ιστοσελίδα πριν από λίγα χρόνια ότι «οφείλουμε να κτυπήσουμε το μύθο του Πολυτεχνείου και τα ψεύτικα δάκρυα στη μνήμη ανύπαρκτων “ηρωικών” νεκρών, γιατί με το μύθο του Πολυτεχνείου η αριστερά στέριωσε την ιδεολογική της κυριαρχία στην ελληνική κοινωνία».

Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2020

Ή frustratio-ψεῦσις μέσα στὴν νεοφιλελευθώ

Α] Ἀς συνδράμω στὴν εὔστικτη ἐπιφύλαξη τοῦ συναγωνιστῆ μου -καίτοι συναδέλφου- Κύρκου Δοξιάδη, γιὰ τὸ περὶ μεταφορᾶς ἀπὸ τὸ ξένο στὰ ἑλληνικὰ τῆς λέξης frustration, ὡς καθ’ ἡμᾶς «ματαίωση»: («
Δὲν εἶμαι σίγουρος ὅτι συμφωνῶ» γράφει σωστά, in dubio, ὁ συνάδελφος «Ἐφ.Συν.», 3/11/2020). Καὶ ἀμφιβάλλει.

Τρίτη, 28 Ιουλίου 2020

Από καζανάκι ξέρεις;

Ηρθε η ώρα; Να μιλήσουμε με ονόματα και διευθύνσεις; Να βγάλουμε κουκούλες και να κοιταχτούμε κατάματα;... Αντε και ήρθε η ώρα. Αντε και μιλήσαμε με ονόματα και διευθύνσεις. Αντε και βγάλαμε τις κουκούλες και κοιταχτήκαμε κατάματα (μη ματιαστούμε μόνο, βρε παιδιά, γιατί ματιάζομαι κι εύκολα!)... Το ζήτημα είναι πως δεν αναγνωριζόμαστε πλέον ούτε συναμετάξυ μας. Ισως η μυρωδιά μάς προδίδει κάπως. Αντε και κανά σημάδι του κορμιού - αλλά ποιος έχει όρεξη για ψαχουλέματα;

Παρασκευή, 29 Μαΐου 2020

Το άγχος του τουρισμού και η πολιτική

Έπειτα από πέντε μήνες πλανητικής κορωνοπάθειας, δεν χωράει αμφισβήτηση πως η πανδημία είναι και πολιτικό γεγονός. Αρκεί ως πειστήριο η αύξηση της επικινδυνότητας του ιού λόγω της «θεραπευτικής» μεθόδου που επέλεξαν οι ηγέτες μεγάλων χωρών, περιφρονώντας τις συμβουλές των ειδημόνων και αυτοπροβαλλόμενοι σαν ιατρικές αυθεντίες. Το γιατροσόφι τους ήταν ένα μείγμα πολιτικάντικων σκοπιμοτήτων, πνευματικής ελαφρότητας και αναλγησίας, ευδιάκριτης όταν έλεγαν ότι 100.000 νεκροί θα είναι ένα «καλό σκορ». Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι στην Ευρώπη και στην Αμερική δεν θα είχαν πεθάνει, αν οι κυβερνήτες υπέτασσαν στην επιστήμη το θηριώδες εγώ τους.

Δευτέρα, 20 Απριλίου 2020

Κωρονοπολέμαρχοι σε απόσυρση

Το φάντασμα του πολέμου διαπερνά το δυτικό φαντασιακό. Γι αυτό και μια διαρκής έγνοια να ξορκιστεί. Από τον Καρτέσιο και μετά πολλοί διανοητές επιχειρούν να αντισταθμίσουν ένστικτα και πάθη με άλλα πιο ειρηνικά, πιο δημιουργικά. Tο εμπόριο ως απασχόληση θεωρείται το πλέον δημιουργικό και ειρηνικό αντιστάθμισμα. Στο ίδιο πνεύμα, σύμφωνα με τον Ν. Ελίας, επινοούνται τα αθλητικά παιχνίδια, το ποδόσφαιρο, προσομοιώσεις αναμετρήσεων με κανόνες που παράγουν ανάλογα συναισθήματα χωρίς τους κινδύνους της πραγματικής σύγκρουσης.
Παρά τους πολλούς τοπικούς πολέμους, τα εκατό χρόνια, από το 1815 ως το 1914, είναι από τα πιο ειρηνικά στην ευρωπαϊκή ιστορία. Γι αυτό αυξήθηκαν οι προσδοκίες για μια κοινωνία πιο ορθολογική, χωρίς πολέμους. Ορισμένοι πίστεψαν ότι η μάχη κερδήθηκε. Χαρακτηριστική η προσέγγιση των θετικιστών, των Σαινσιμονιστών και του Α. Κοντ ο οποίος ονομάζει το πρώτο από το τρία στάδια της ιστορίας θεολογικό ή πολεμικό. Αλλά και λίγο πριν από το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Σούμπετερ, ο σημαντικός αυτός οικονομολόγος, υποστηρίζει ότι ο καπιταλισμός είναι αντιπολεμικός, δεν μπορεί να υπάρχει χωρίς την ειρήνη, τρέφεται από αυτήν και την τρέφει.

Σάββατο, 4 Απριλίου 2020

Το έγκλημα την εποχή της πανδημίας

Ανύπαρκτο είναι το έγκλημα λόγω κορονοϊού, δήλωσε ο αρμόδιος υπουργός, θυμίζοντας έναν παλιότερο υπουργό που είχε καταργήσει την πάλη των τάξεων.
Και αυτή είναι μια πολύ ανησυχητική δήλωση, γιατί αφενός συνοδεύεται από μια πολιτική πράξη (περισσότεροι αστυνομικοί μπορούν τώρα να διατεθούν στον έλεγχο των μέτρων περιορισμού), αφετέρου -και χειρότερα- γιατί αποκαλύπτει την πολιτική θέση και πράξη της κυβέρνησης για το τι είναι έγκλημα και άρα από τι πρέπει να «προστατευτεί» η κοινωνία και, το σημαντικότερο, τι δεν είναι έγκλημα και άρα τι δεν χρειάζεται η κοινωνία να αντιμετωπίσει.

Δευτέρα, 20 Ιανουαρίου 2020

Οι πολίτες λένε ότι ο καπιταλισμός κάνει πιο πολύ κακό παρά καλό

Αλλά εμπιστεύονται περισσότερο τις επιχειρήσεις από τις κυβερνήσεις, που θεωρούν ότι δεν ανταποκρίνονται στις προκλήσεις των καιρών.
Μία εβδομάδα πριν από την έναρξη του Φόρουμ του Νταβός, όπου συμμετέχουν πολιτικοί ηγέτες και υψηλόβαθμα στελέχη επιχειρήσεων, δημοσκόπηση του Edelman Trust Barometer δείχνει ότι η πλειονότητα των ανθρώπων σε όλο τον κόσμο πιστεύουν πως ο καπιταλισμός στην παρούσα μορφή του κάνει περισσότερο κακό παρά καλό.
Το Edelman Trust Barometer, που για δύο δεκαετίες διενεργούσε δημοσκοπήσεις σε δείγματα δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων για την εμπιστοσύνη τους σε κεντρικούς θεσμούς, αυτή τη φορά διερεύνησε πώς βλέπουν οι απλοί πολίτες τον ίδιο τον καπιταλισμό. Σύμφωνα με τους συντάκτες της έρευνας, προηγούμενες δημοσκοπήσεις που έδειχναν αυξανόμενη αίσθηση ανισοτήτων, τους οδήγησαν να ρωτήσουν αν οι πολίτες αρχίζουν τώρα να έχουν πιο βασικές αμφιβολίες για τις βασισμένες στον καπιταλισμό δημοκρατίες της Δύσης.

Κυριακή, 8 Δεκεμβρίου 2019

Ξινισμένη πολιτική

Πολλοί πιστεύουν ότι η πολιτική δεν αφορά τη ζωή τους ή, έστω, την πολύ προσωπική. Άλλοι, με βάση την εμπειρία, γυρίζουν την πλάτη. Οι περισσότεροι κινούνται μεταξύ αδιαφορίας, δυσθυμίας και άγνοιας. Η ιστορική ματιά λέει ότι η επίσημη, mainstream πολιτική ήταν αποκλειστικό πεδίο μεσήλικων ανδρών της μεσαίας τάξης που κυριαρχούσαν στα κοινοβούλια και τις εθνοσυνελεύσεις του κόσμου.
Στη μετανεωτερικότητα, η κατάσταση άλλαξε ελαφρώς: όλο και περισσότερες γυναίκες και πρόσωπα από μειονότητες έχουν γίνει μέλη κοινοβουλευτικών σωμάτων, αξιωματούχοι, δήμαρχοι και υπουργοί. Το τελευταίο, δεν έφερε δικαιοσύνη και αποτελεσματικότητα στο σύστημα. Το σύστημα ασχολείται με την αναπαραγωγή του. Αποτέλεσμα, η αύξηση της φτώχειας για τους πολλούς και του πλούτου για τους λίγους.

Κυριακή, 1 Δεκεμβρίου 2019

Συνέδριο Ν.Δ.: Νυχτερινός αγώνας δρόμου μετά το πέρας των εργασιών της 2ης ημέρας

Ολοκληρώνονται οι εργασίες του συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας με το ενδιαφέρον να μεταφέρεται στην Κυριακάτικη ομιλία του πρωθυπουργό και προέδρου του κόμματος της Πειραιώς. Εκτός του Κυριάκου Μητσοτάκη, στο κλείσιμο του συνεδρίου θα μιλήσει ο πρώην πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, οι επίτροποι της ΕΕ, Δημήτρης Αβραμόπουλος και Μαργαρίτης Σχοινάς και ο πρόεδρος του συνεδρίου και επικεφαλής των ευρωβουλευτών του κόμματος, Βαγγέλης Μεϊμαράκης.

Δευτέρα, 25 Νοεμβρίου 2019

Η κακία των «καλών»

Αν δεν το είδατε, να πάτε να το δείτε. Μιλάω για τον «Ιρλανδό», τη νέα ταινία του Σκορτσέζε. Δεν πρόκειται για θρίλερ –παρότι έχει στοιχεία. Πρόκειται για μια άλλη απόδοση της «Κοινοτοπίας του Κακού», της Χάνα Άρεντ.
Ο συνειρμός είναι αναπόφευκτος. Εκτός από τους Βορίδηδες και τους συν αυτοίς, στο άδικο που πάει να γίνει με τους πρόσφυγες συμπράττουν και άλλοι. «Λογικοί», «γενικώς δημοκρατικοί», «ηπίων τόνων». Αυτοί που μιλάνε και γράφουν ακαδημαϊκά. Τί λένε; Ότι ο τόπος δεν χωράει άλλους κατατρεγμένους. Ότι εμείς δεν έχουμε ευθύνη, ούτε για τους πολέμους τους, ούτε για τα βάσανά τους, ούτε για τους διακινητές που τους γδύνουνε. Άρα, καλή ιδέα να πάμε τους πρόσφυγες στα ξερονήσια, να «ησυχάσουν» και να «παράγουν», όπως είχε πει προ ετών ο Νιόνιος -που δεν έχει πλέον ίχνος νιονιό.

Κυριακή, 29 Σεπτεμβρίου 2019

Ποιος είναι Έλληνας πολίτης;

Εάν επιχειρούσαμε να συνοψίσουμε με συντομία τα κεκτημένα αλλά και τα αδιέξοδα τόσο της φιλελεύθερης πολιτειακής (civic) όσο και της εθνοτικής (ethnic) παράδοσης της ιδιότητας του πολίτη, μάλλον δεν θα μπορέσουμε να βρούμε πιο λαμπρή διατύπωση από αυτή ενός διάσημου Γάλλου φιλοσόφου, που προφανώς δεν εγγράφεται σε κανένα από τα δύο παραπάνω θεωρητικά ρεύματα ούτε είναι της μόδας στις μέρες μας.
Ο λόγος για τον Λ. Αλτουσέρ, ο οποίος, ήδη από το 1959, στο πρώτο του δοκίμιο πολιτικής φιλοσοφίας, γράφει: «Ο πολίτης είναι το κράτος μέσα στον ιδιώτη». Κράτος, πολίτης, ιδιώτης. Η διατύπωση τα εμπεριέχει όλα: επιβολή, υποβολή, συμμετοχή, αποκλεισμό. Αυτό που επιχειρήσαμε στο βιβλίο είναι να δούμε πώς εφαρμόζεται η προηγούμενη αλτουσεριανή ρήση στην ελληνική περίπτωση: Πώς «ο πολίτης είναι το [ελληνικό] κράτος μέσα στον ιδιώτη»;

Σάββατο, 28 Σεπτεμβρίου 2019

Η έμμετρη, πλην αμετροεπής κολακεία

[Χωρίς τίτλο. Ξύλο, χώμα, χρώματα σκόνες, ρολόγια, πλέξιγκλας, 100x150 εκατ. Εργο (2004) του Δημήτρη Αληθεινού από την έκθεσή του στη Roma Gallery (Ρώμα 5, Αθήνα). Από τις 19/9 έως τις 19/10]
Άλλο το βαρύτατα ενοχλητικό: ότι η μαντιναδούλα της ηλικιωμένης Καρπάθιας είναι μετριοπαθέστατη, αν τη συγκρίνουμε με όσα κηρύσσουν οι αγιογράφοι του κ. Κυρ. Μητσοτάκη από τηλεοράσεως (σχεδόν απ’ όλα τα κανάλια), από τους συντριπτικά περισσότερους ραδιοσταθμούς και τις συντριπτικά περισσότερες εφημερίδες, με υμνητικούς γιγαντότιτλους και σχόλια τυπωμένα με λιβάνι, όχι με μελάνι...