Oύτε η υψηλή ανεργία, ούτε η ανάγκη να αξιοποιηθούν στο έπακρο οι
πλείστες όσες δημόσιες και ιδιωτικές υποδομές κατάρτισης και εκπαίδευσης
για να επανεξοπλίσουν τους μακροχρόνια ανέργους που οδηγούνται σε
απαξίωση, μετέβαλαν την κακή σχέση που έχουν, παραδοσιακά οι Ελληνες με
αυτό που αποκαλείται «διά βίου μάθηση». Αντιθέτως, η Ελλάδα συνεχίζει να
κατέχει μία από τις τελευταίες θέσεις όχι μόνο στην κεντρική αλλά και
στη νότια Ευρώπη αναφορικά με τη συμμετοχή των ενηλίκων σε διαδικασίες
διά βίου μάθησης. Οι στατιστικές μελέτες του Εθνικού Ινστιτούτου
Εργασίας (ΕΙΕ) και ανθρώπινου δυναμικού επαναλαμβάνουν τη διαπίστωση της
Eurostat: Την τελευταία δεκαετία τα ποσοστά συμμετοχής σε διαδικασίες
διά βίου μάθησης κυμαίνονται από 1,8% (το 2004) έως 3,3% (το 2009). Την
ίδια περίοδο ο μέσος ευρωπαϊκός όρος βρίσκεται ανάμεσα στο 8,4% (2003)
και το 10,4% (το 2013). Υπενθυμίζεται ότι τα στοιχεία της Eurostat
αφορούν τη συμμετοχή ενηλίκων ηλικίας από 25 έως 64 ετών που συμμετέχουν
σε διαδικασίες τυπικής και μη τυπικής εκπαίδευσης - κατάρτισης. Δηλαδή
περιλαμβάνουν και την παρακολούθηση πανεπιστημιακών μαθημάτων και τη
συμμετοχή σε προγράμματα και σεμινάρια κατάρτισης.
Όρια συνταγογράφησης που δεν απαρκούν ούτε καν για τη στοιχειώδη
αγωγή και τη ρύθμιση του Διαβήτη, θεσπίζει η Υπουργική Απόφαση του Μ.
Βορίδη για το πλαφόν προειδοποιεί η Πανελλήνια Ομοσπονδία
Σωματείων-Συλλόγων Ατόμων με Σακχαρώδη Διαβήτη (ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ), που
απέστειλε επιστολή στον Υπουργό Υγείας, επισημαίνοντας πως από το μέτρο
δεν εξαιρείται η πάθηση.

.jpg)









.jpg)









.jpg)






