Ανατρέποντας όλους τους διεθνείς κανόνες και καταπατώντας κάθε έννοια διεθνούς δικαίου, οι ΗΠΑ αναλαμβάνουν ρόλο “παγκόσμιου χωροφύλακα” και ο Τραμπ αναγορεύεται σε υπέρτατο δικαστή, που αποφασίζει για την τύχη χωρών, λαών και των κυβερνήσεων τους.
Για να το επιτύχουν χρησιμοποιούν όλα τα μέσα – από την κρατική τρομοκρατία και την εισβολή σ ανεξάρτητη χώρα, μέχρι την πειρατεία και την απαγωγή ηγετών που αντιστρατεύονται το αμερικανικό δόγμα ισχύος και το σύστημα διεθνούς ασφάλειας που προσπαθεί να επιβάλει η Ουάσιγκτον.
Χωρίς ιστορικό προηγούμενο η σημερινή εισβολή αμερικανικών επίλεκτων δυνάμεων στην Βενεζουέλα και η απαγωγή του εκλεγμένου προέδρου της Νικολάς Μαδούρο, που μεταφέρθηκε εκτός χώρας και στον οποίο επιφυλάσσεται ίσως τύχη ανάλογη με εκείνη του Σαντάμ Χουσεϊν - του Ιρακινού ηγέτη που συνελήφθη από τους Αμερικανούς και εκτελέστηκε δι' απαγχονισμού.
Πρόβα τζενεράλε;
Η διεθνής κοινότητα βλέπει τώρα με αποτροπιασμό να εφαρμόζεται στην πιό ακραία εκδοχή της η “φιλοσοφία” Τραμπ για το ρόλο της “μεγάλης Αμερικής” στις διεθνείς σχέσεις, και για το “δικαίωμα” τους ως παγκόσμια υπερδύναμη να καθορίζουν πως θα κυβερνηθούν οι χώρες και από ποιούς – ανάλογα βέβαια με τον βαθμό υποταγής τους στα κελεύσματα της Ουάσιγκτον και της συμπόρευσης τους με τα αμερικανικά συμφέροντα.
Η επέμβαση στη Βενεζουέλα, η απαγωγή του Μαδούρο και η εγκαθίδρυση καθεστώτος ανδρεικέλων, είναι ίσως μια πρόβα τζενεράλε για τη γενική εφαρμογή του “δόγματος” Τραμπ σε παγκόσμια κλίμακα, με αφετηρία βέβαια τη Λατινική Αμερική, την οποία οι ΗΠΑ βλέπουν ως “πίσω αυλή του σπιτιού τους”.
Το “δίκιο του ισχυροτέρου”
Ο κίνδυνος ανάφλεξης στην περιοχή, με κλιμακούμενες επεμβάσεις και ανατροπές εκλεγμένων κυβερνήσεων, είναι βέβαια ορατός, καθώς στην Λατινική Αμερικανική υπάρχουν πολλές κυβερνήσεις μη αρεστές στον Λευκό Οίκο, στις οποίες εύκολα θα μπορούσαν να προσαφθούν κατηγορίες για “εμπλοκή στη διακίνηση ναρκωτικών”.
Αλλωστε και οι αριστερές απόψεις κατατάσσονται από τον Τραμπ στην κατηγορία... “ναρκωτικά”.
Για τη διεθνή κοινότητα μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος που συνιστά η καταρράκωση των αρχών και των κανόνων διεθνούς δικαίου από την παγκόσμια υπερδύναμη, η οποία υιοθετεί ως βασικό κανόνα το “δίκιο του ισχυροτέρου” και τον νόμο της ζούγκλας.
Πηγή: sofokleousin.gr
Χωρίς ιστορικό προηγούμενο η σημερινή εισβολή αμερικανικών επίλεκτων δυνάμεων στην Βενεζουέλα και η απαγωγή του εκλεγμένου προέδρου της Νικολάς Μαδούρο, που μεταφέρθηκε εκτός χώρας και στον οποίο επιφυλάσσεται ίσως τύχη ανάλογη με εκείνη του Σαντάμ Χουσεϊν - του Ιρακινού ηγέτη που συνελήφθη από τους Αμερικανούς και εκτελέστηκε δι' απαγχονισμού.
Πρόβα τζενεράλε;
Η διεθνής κοινότητα βλέπει τώρα με αποτροπιασμό να εφαρμόζεται στην πιό ακραία εκδοχή της η “φιλοσοφία” Τραμπ για το ρόλο της “μεγάλης Αμερικής” στις διεθνείς σχέσεις, και για το “δικαίωμα” τους ως παγκόσμια υπερδύναμη να καθορίζουν πως θα κυβερνηθούν οι χώρες και από ποιούς – ανάλογα βέβαια με τον βαθμό υποταγής τους στα κελεύσματα της Ουάσιγκτον και της συμπόρευσης τους με τα αμερικανικά συμφέροντα.
Η επέμβαση στη Βενεζουέλα, η απαγωγή του Μαδούρο και η εγκαθίδρυση καθεστώτος ανδρεικέλων, είναι ίσως μια πρόβα τζενεράλε για τη γενική εφαρμογή του “δόγματος” Τραμπ σε παγκόσμια κλίμακα, με αφετηρία βέβαια τη Λατινική Αμερική, την οποία οι ΗΠΑ βλέπουν ως “πίσω αυλή του σπιτιού τους”.
Το “δίκιο του ισχυροτέρου”
Ο κίνδυνος ανάφλεξης στην περιοχή, με κλιμακούμενες επεμβάσεις και ανατροπές εκλεγμένων κυβερνήσεων, είναι βέβαια ορατός, καθώς στην Λατινική Αμερικανική υπάρχουν πολλές κυβερνήσεις μη αρεστές στον Λευκό Οίκο, στις οποίες εύκολα θα μπορούσαν να προσαφθούν κατηγορίες για “εμπλοκή στη διακίνηση ναρκωτικών”.
Αλλωστε και οι αριστερές απόψεις κατατάσσονται από τον Τραμπ στην κατηγορία... “ναρκωτικά”.
Για τη διεθνή κοινότητα μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος που συνιστά η καταρράκωση των αρχών και των κανόνων διεθνούς δικαίου από την παγκόσμια υπερδύναμη, η οποία υιοθετεί ως βασικό κανόνα το “δίκιο του ισχυροτέρου” και τον νόμο της ζούγκλας.
Πηγή: sofokleousin.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου