Ο υπερθετικός του παιχνιδιού

΄Το παιχνίδι ερμηνεύει τις ζωές μας. Συνομιλεί με κάθε πτυχή της βαφτίζοντάς τη στιγμιαία και αυτή σε παιχνίδι. Τη γλώσσα μας, τις σχέσεις μας, τις ζωές, την επιβίωση και τον θάνατό μας.
Το ποδόσφαιρο είναι παιχνίδι. Και εμείς παιχνίδι είμαστε. Οι ηλικίες μας, οι αστοχίες μας και μαζί όσα εκτείνονται μπροστά μας.

Γονείς στις κερκίδες: Φίλαθλοι ή... επίδοξοι προπονητές;

Πρωί, αγώνας ποδοσφαίρου. Παιδιά 8, 10, 12 χρονών τρέχουν πίσω από μια μπάλα.

Οι γονείς μου οι χούλιγκαν

...Οι γονείς- χούλιγκαν είναι είδος ευδοκιμεί εδώ και χρόνια, όχι βέβαια μόνο στην Ελλάδα (αν ψάξετε στο Διαδίκτυο θα περάσετε κάμποσες λίαν εποικοδομητικές ώρες, παρακολουθώντας ισπανούς γεννήτορες, να μπινελικώνονται και να πλακώνονται στο ξύλο μπροστά στα έντρομα παιδιά τους πχ εδώ: https://youtu.be/2yfmB_LPDz4

Δώστε τον αθλητισμό πίσω στα παιδιά

Ο Γιώργος Μανταίος ξεκαθαρίζει ότι δεν υπάρχουν 15χρονοι elite αθλητές και καλεί τους «μεγάλους» να απομακρυνθούν πάραυτα από τον κόσμο του παιδικού αθλητισμού

Γονείς που νομίζουν ότι μεγαλώνουν έναν σούπερ σταρ και του δίνουν οδηγίες από την κερκίδα. Παράγοντες που διαμαρτύρονται στο διαιτητή. Προπονητές που ουρλιάζουν από τον πάγκο. Ένα γνώριμο σκηνικό σε αγώνα Ακαδημιών, δηλαδή σε ένα ματς ανάμεσα σε παιδιά που παίζουν μπάσκετ, βόλεϊ, ποδόσφαιρο. Είναι οι «μεγάλοι» που παρεμβαίνουν βάναυσα στον κόσμο τους, θέτοντας τη δική τους ατζέντα, βάζοντας τις δικές τους προτεραιότητες.

Κάνοντας όνειρα αγκαλιά με μία... σκασμένη μπάλα

«Πως θα εξηγούσατε σε ένα παιδί τι είναι ευτυχία;», ρώτησε κάποτε ένας δημοσιογράφος τη Γερμανίδα θεολόγο, Δωροθέα Ζέλε.

«Δεν θα του εξηγούσα, θα του πέταγα μία μπάλα να παίξει», απάντησε εκείνη, επιβεβαιώνοντας με λίγες λέξεις τη χαρά του παιχνιδιού, τη δύναμη του ποδοσφαίρου.

Η παρακμή του παιχνιδιού και η σχέση της με την άνοδο των ψυχικών διαταραχών στα παιδιά

Τα παιδιά και οι νέοι περισσότερο από κάθε άλλη εποχή σήμερα, παρουσιάζουν αυξανόμενα ποσοστά κατάθλιψης και άγχους, παρά την κοινωνική ευημερία. Μήπως κάνουμε κάτι λάθος;

Τα ποσοστά της κατάθλιψης και του άγχους μεταξύ των παιδιών και των νέων στο δυτικό πολιτισμό, αυξάνονται σταθερά τα τελευταία 50-70 χρόνια. Σήμερα, σε σύγκριση με μισό αιώνα πριν και σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, πέντε έως οκτώ φορές περισσότεροι φοιτητές και μαθητές γυμνασίου, πληρούν τα κριτήρια για τη διάγνωση της μείζονος κατάθλιψης και / ή της αγχώδους διαταραχής. Αυτή η αυξημένη ψυχοπαθολογία δεν είναι το αποτέλεσμα των αλλαγών των διαγνωστικών κριτηρίων αλλά παραμένει ακόμα και όταν οι μετρήσεις και τα κριτήρια είναι σταθερά.

Σπουδές και δεξιότητες κατά της γυναικείας ανεργίας

«Γυναίκες στην Επιστήμη» λέγεται το παιχνίδι που μόλις κυκλοφόρησε καναδική εταιρεία: μια τράπουλα της οποίας καθένα από τα 54 φύλλα έχει το πορτρέτο και μια σύντομη βιογραφία μιας εξέχουσας επιστημόνισσας.

Κάθε χρώμα αφορά μια επιστήμη (κίτρινο για βιολογία και ιατρική, πορτοκαλί για μηχανική και αστρονομία, μοβ για μαθηματικά και πληροφορική και φούξια για ψυχολογία και ανθρωπολογία) και τα παιδιά προσπαθούν να συνδυάσουν φύλλα ίδιου χρώματος για να φτιάξουν ένα εξειδικευμένο εργαστήριο. 

Ποδόσφαιρο και σχολείο… Συμπλέουν ή συγκρούονται;

Τo θεμελιώδες ερώτημα που προβληματίζει κάθε οικογένεια που έχει παιδί ποδοσφαιριστή: Το ποδόσφαιρο κλέβει από το σχολείο ή το σχολείο από το ποδόσφαιρο; Διαβάστε μια ενδιαφέρουσα άκρως και επιστημονική προσέγγιση…

Πιθανότητες στο ΚΙΝΟ

Ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για την «μάστιγα» των τυχερών παιγνίων. Και μιλάω προφανώς για το ΚΙΝΟ που πολύς κόσμος έχει εθιστεί. Οι λόγοι είναι λίγο προφανείς. Συνεχείς κληρώσεις κάθε πέντε λεπτά, θεωρητικά εύκολα κέρδη, μικρό κόστος συμμετοχής και πάει λέγοντας…

Είναι όμως δίκαιο σαν παιχνίδι; Μας αποφέρει  εύκολα κέρδη; Και τελικά αξίζει να ποντάρουμε εκεί τα χρήματα μας;

Σημασία έχει το παιχνίδι ή η κατάκτηση της νίκης;

Αθλητισμός ή πρωταθλητισμός; Απλή προπόνηση για τη χαρά που δίνει η ενασχόληση με τον αθλητισμό (ποδόσφαιρο) και για τα αναρίθμητα οφέλη του στην υγεία μας ή εντατική σκληρή προπόνηση με στόχο την πρωτιά;

Αν το παιδί σας είναι νήπιο, το συγκεκριμένο δίλημμα δεν είναι της παρούσης. Εσείς το μόνο που θα πρέπει να κάνετε, αν δεν το έχετε κάνει ήδη, είναι να πάτε μαζί να παρακολουθήσετε ένα άθλημα που βρίσκει ενδιαφέρον. Μην το περιορίσετε σε αθλήματα που θεωρούνται κλασικά όπως ποδόσφαιρο και μπάσκετ, δώστε του και άλλες επιλογές. Πηγαίνετε το σε μαθήματα τένις, ξιφομαχίας, ιστιοπλοΐας, σκι, πολεμικών τεχνών ή ό,τι άλλο φανταστείτε. Ακόμα καλύτερα, μυήστε το παιδί σας σε ένα άθλημα με το οποίο ασχολείστε και εσείς. Με αυτό τον τρόπο θα λειτουργήσετε ως θετικό πρότυπο και σίγουρα το παιδί σας θα καταλήξει σε 1 ή ακόμα και 2 δραστηριότητες που βρίσκει ενδιαφέρουσες.

Αφήστε το παιδί να παίξει! Υπάρχει λόγος!

Και το πιο εξελιγμένο παιχνίδι  της αγοράς να έχετε η επίσημη γνώση μέσα από ένα παιχνίδι ξεκινά από την ηλικία των 6.  

Φυσικά και θα πάρετε αρκετά παιχνίδια μέχρι την ηλικία των 6, απλά η μάθηση μέσα από το παιχνίδι ξεκινά πολύ αργότερα.

Με τις τόσες υποχρεώσεις και δραστηριότητες που φορτώνουμε τα παιδιά μας, καταλήγουμε να βγάζουμε το παιχνίδι από την καθημερινότητά τους.

Τα 11 οφέλη του παιχνιδιού στην παιδική χαρά

Το παιδί ξεκινά να παίζει στον χώρο της παιδικής χαράς από όταν είναι ακόμη στην βρεφική ηλικία και συνεχίζει μέχρι και στα σχολικά του χρόνια. Πρόκειται για ένα μέρος που προσφέρει πλήθος ερεθισμάτων, μαθησιακών εμπειριών και παιδικών αναμνήσεων στην προσωπική ιστορία του κάθε παιδιού.

Οι ανισότητες στις παιδικές χαρές ανά τον κόσμο

Οι ανισότητες σε παγκόσμιο επίπεδο είναι τεράστιες σχεδόν σε κάθε πτυχή της ανθρώπινης υπόστασης. Ο τρόπος που ένα παιδί μεγαλώνει και βιώνει την καθημερινότητα του, καθορίζεται από τις υπάρχουσες δομές και κυρίως από τις οικονομικές συνθήκες της κοινωνίας. Ωστόσο, η ανάγκη του παιδιού για παιχνίδι και ελεύθερο χρόνο είναι κοινή σε όλο τον κόσμο και ξεπερνά τους περιορισμούς του διαρκώς αυξανόμενου χάσματος μεταξύ ανέχειας και οικονομικής ευρωστίας.

Ο φωτογράφος James Mollison στο φωτογραφικό του λεύκωμα, δίνει μια εικόνα των χώρων παιχνιδιού ανά τον κόσμο, αποκαλύπτοντας τις ταξικές και τις οικονομικές διαφορές που καθορίζουν και διαμορφώνουν τις εμπειρίες, την εκπαίδευση και την εξέλιξή των παιδιών. Οι ανισότητες είναι μεγάλες ακόμα και από πόλη σε πόλη μέσα στην ίδια χώρα.

Για όσους γεννήθηκαν μεταξύ του 1960 και 1980

H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε. Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι και οι πληγές περνούσαν με την αναμονή...