Στη θλίψη και την
απογοήτευση που μας είχε προκαλέσει η εικόνα του Δημοτικού Συμβουλίου της 26ης/2/2016
και των συνδημοτών μας που παραβρέθηκαν εκεί, προστέθηκε και η ντροπή για τη
ρετσινιά της πόλης που, καίγοντας τα κτήριά της, συγχρόνως καίει τη μνήμη της,
εκδηλώνει τις ακρότητές της, καταβαραθρώνει τον πολιτισμό της.
Ακόμα
έχουμε στα αυτιά μας τις κραυγές «αγωνίας και αγανάκτησης» του Δημάρχου και των
Δημοτικών μας Συμβούλων αλλά και τις αντιδράσεις του «λαού», που ούτε
Δημοκρατία θύμιζαν ούτε σοφότερους μας έκαναν. Πριν από λίγες μέρες ήρθε μια
νέα απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου για δημιουργία χώρου σε άλλο στρατόπεδο,
μακριά «από τα σχολεία μας και τις αυλές μας», μακριά από εμάς. Ο χώρος
φιλοξενίας προσφύγων θα γίνει, λένε, στα Άθυρα· μένει να δούμε το πώς εννοείται
ένας χώρος φιλοξενίας.


























