Μπορούμε να μιλήσουμε για φασισμό του 21ου αιώνα; Υπάρχει τέτοιος
κίνδυνος ή απλά είναι μια υπερβολή που μας χρειάζεται για να
δικαιολογήσουμε τον επαναστατικό μας ζήλο; Μελετώντας τον χιτλερισμό και
τον μουσολινισμό είναι για να διευρύνουμε τις ιστορικές μας γνώσεις ή
για να καταλάβουμε τον σημερινό κόσμο;
Ο φασισμός με την ευρεία έννοια του όρου έχει μια ενιαία πολιτική
έκφραση ή μπορεί να υπάρξει ένας «πλουραλισμός» του φασισμού με ποικίλες
εκφράσεις; ‘Η ακόμα, αυτό το πολιτικό φαινόμενο ευδοκιμεί μόνο σε
κάποια κόμματα και στη μηχανή του κράτους ή είναι και διάχυτος στην
κοινωνία;
Μπορεί κάποιος να έχει δημοκρατικές ιδέες και η κοινωνική συμπεριφορά
και πρακτική του να είναι φασιστική; Τα φασιστικά κράτη της Ευρώπης του
Μεσοπολέμου, που ήταν περισσότερα από τα δημοκρατικά, ήταν προϊόντα
χαρισματικών παρανοϊκών ηγετών ή ήταν αυθεντικά τέκνα του δυτικού
πολιτισμού;





























