Από τα δεκάδες σχόλια
που έκανε το ελληνικό και διεθνές φιλελευθεριάτο με αφορμή το θάνατο
του Φιντέλ Κάστρο έλειπε πάντα μια λέξη – η λέξη εμπάργκο.
Φαντάζει
αδιανόητο πως μπορούν να μιλούν για μια χώρα, που επιβίωσε κάτω από το
σκληρότερο και πιο μακροχρόνιο οικονομικό αποκλεισμό που έχει γνωρίσει η
ανθρωπότητα τους τελευταίους αιώνες, και να ξεχνούν το στοιχείο που
καθορίζει την ύπαρξή της.
Ο λόγος για τον οποίο νοιώθουν τα πόδια
τους να τρέμουν όταν σκέφτονται το εμπάργκο είναι ότι σε αυτές τις
συνθήκες υπάρχει ένας κλάδος ο οποίος καταρρίπτει την κοσμοθεωρία τους
για την ελεύθερη αγορά. Είναι ο κλάδος της υγείας.

























