Το έμβρυο από την ενδομήτρια κιόλας ζωή του, μπορεί και ακούει, μπορεί και αισθάνεται. Ακούει κι αναγνωρίζει τη γλυκιά φωνή της μητέρας του, αισθάνεται τις ανησυχίες ή και τις χαρές της μητέρας του και αντιδρά κινούμενο στο αμνιακό υγρό. Είναι εκείνες οι ώρες που το έμβρυο αναπτύσσει την πρώτη του και τόσο σημαντική σχέση με τον άνθρωπο που το φέρνει στη ζωή, τη μητέρα του.
Από τις πρώτες κιόλας ώρες της γέννησής του, έρχεται σε επαφή με την τρυφερή φωνή της μητέρας του, που το καλωσορίζει στη ζωή της, με το γλυκό αγκάλιασμά της καθώς το παίρνει στην αγκαλιά της για να το ταΐσει, όπως έκανε άλλωστε εννέα μήνες, αλλά με διαφορετικό τρόπο.





























